Ahmet Yılmaz Boyunağa kimdir, Ahmet Yılmaz Boyunağa’nın eserleri nelerdir, Ahmet Yılmaz Boyunağa kaç yaşındadır, Ahmet Yılmaz Boyunağa kaç yılında ve nerede doğmuştur, Ahmet Yılmaz Boyunağa kaç yılında ve nerede ölmüştür, Ahmet Yılmaz Boyunağa’nın hayat hikayesi ve Ahmet Yılmaz Boyunağa hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Ahmet Yılmaz Boyunağa Kimdir?

Ahmet Yılmaz Boyunağa 1935 yılında Kırklareli’nde doğdu. Türk yazar. İlk, orta ve lise eğitimini Zonguldak’ta, yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde aldı.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünden mezun oldu. Birçok ilde tarih öğretmeni ve idarecilik yaptı. Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Tarih Bölümünde öğretim görevlisi olarak çalıştı.

1995 yılında Samsun’da yaşamını yitiren Ahmet Yılmaz Boyunağa arkasında özellikle gençlerin severek okuyacağı birçok tarih romanı bıraktı.

Ahmet Yılmaz Boyunağa’nın yazıları Tercüman ve Türkiye gazetelerinde aynı zamanda Türk Edebiyatı ve Sur dergilerinde yayınlandı.

Tarihi romanları ile tanınan yazarın incelemeleri de mevcuttur. Türkiye gazetesinde tarih yazarlığı yapmış aynı zamanda gazetenin Rehber Ansiklopedisi yayın kurulu üyeliğini yapmıştır.

On dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğretim üyesi iken emekli oldu. Emekliliği sonrası öykülerini yazdı. İki çocuğu vardır. 1995’te vefat etti.

Ahmet Yılmaz Boyunağa’nın Eserleri

• Korkusuz Cengaver
• Efsane Komutan
• Sevgi’nin dünyası
• Malazgirt’in üç atlısı
• Koçyiğit
• Hanoğlu
• Korsan Peşinde
• Ateşli Gül Bahçesi
• Satıcı Çocuk
• Altın Yapraklar
• Saklı Kent
• Kuyudaki Çocuk
• Nehirdeki Sandık
• Fetih Sancakları
• Tufan
• Osmanlı Leventleri
• Yasak Şehir
• Hilal Uğruna
• Denizler Ejderi
• Macera Adası
• Kırık hançer
• Altın Ferman
• Özgürlük Savaşçısı
• Yankılı Kayalar

Ahmet Yılmaz Boyunağa Sözleri

• İyi seçilen yol, insanoğlunu bu karışık dünyada iyi yere götürür, yanlışlık ve düşüncesizlik ise, hem dünya ve hem de ahiret saadetini engel olur, insanı mahveder.
• Efsane, Cengiz Han için ne der: “Gündüz yaşlı bir kurdun uyanıklığı, geceleyin karganın gözleriyle gözetler, muharebede bir doğan gibi avının üzerine atlar.
• Onlar konuştukça biraz olsun ferahladım. Böyle acılı zamanlarda komşuların ve arkadaşların gelmesi teselli edici oluyormuş.
• Başımı kaldırdım. Gülümsemeye çalıştım. Oda acı acı gülümsedi. Sonra derin bir uykuya daldı. Bir daha da uyanmadı anam, doyamadığım canım anam…
• Bizim mesleğimiz Allah yolu ve maksadımız Allah’ın dinini yaymaktır. Yoksa kuru kavga ve cihangirlik davası değildir.
• Sevgi için kimsesiz olmanın ezikliğini yaşamamak çok önemliydi. Bu duygudan kesinlikle nefret ediyordu. Bulduğu çözüm ise hiçbir koşulda ve kimseye karşı boynunu bükmemekti.
• Yavrum, dinimiz bize daima yardımlaşmayı emreder. Komşuların birbirine iyi davranmaları, yardımcı olmalarını buyurur.
• Bazı insanların karakteri iki türlüdür, dedi. Belli ettiği karakter yani görünmek istediği karakter, bir de sahip olduğu asıl karakter.
• Derler ki ha deniz suyunun tuzluluğunu bir damla balla gidermeye çalışmışsın ha kötüleri tatlı dille yola getirmeye…
• Bilmez misin kızım, kötülük çok zaman saflığın kuzu postuna bürünür. İnsanların alınlarında iyi ya da kötü diye yazmıyor ki hemen tanıyabilelim. İyilik veya kötülük davranışlarla anlaşılır.
• İyi niyetle yola çıkınca Allah muhakkak yardım eder. Ben, bunu hayatımda pek çok kere yaşadım. İyi niyet… Bu daima çok önemlidir.
• Çok güzel ve duygusal bir kitap ben pek roma sevmem ama gerçekten çok güzel bir kitap.
• Kendisini hırçın rüzgârda savrulan dalından kopmuş bir yaprağa benzetti o anda. Nereye konacağı belli olmayan bir yaprak…
• Aşk bir defa ayaklar altında çiğnedikten sonra, bir daha doğrulamayacak kadar nazik bir çiçektir.
• Kendini hırçın rüzgârda savrulan dalından kopmuş bir yaprağa benzetti o anda. Nereye konacağı belli olmayan bir yaprak…
• Öyle de, ben şimdiye kadar halkın ve adaletin savunucusu şövalyeyi görmedim. Halkın ve adaletin savunucusu değil de, adaletsizliğin savunucusu olarak gördüm onları!

Ahmet Yılmaz Boyunağa Alıntıları

Yankılı Kayalar

• Başımı kaldırdım. Gülümsemeye çalıştım. O da acı acı gülümsedi. Sonra derin bir uykuya daldı. Bir daha da uyanmadı anam, doyamadığım canım anam…
• Onlar konuştukça biraz olsun ferahladım. Böyle acılı zamanlarda komşuların ve arkadaşların gelmesi teselli edici oluyormuş.
• Allah kimseye ana acısı göstermesin…
• Milletine hizmeti candan düşünenin, Yüce Allah da yardımcısı olur…
• Sen doğru ol, eğri cezasını bulur!
• Neye gam çekersin hey koca sersem
• Dertsiz baş mı olur âdemiz madem.
• Allah kötüye düşürmesin oğul, dedi. Herkes dengiyle yuva kurmalı.
• Bunu bakır tasa doldurarak, sıcak sıcak hasta komşumuza yollar.
• En fena şey, insanın ümidini kaybetmesiydi.
• Nerede o köyümüzde birdirbir oynadığımız ve koştuğumuz yemyeşil çayırlar?

Kan ve Gül

• Doğru düzgün bireyselleşmeyi başaramamış insanlardan, doğru dürüst bir toplum yaratmasını bekleyemezsin.
• Kitaplar, bizleri geleceğe bağlayan ve eskilerin bilgilerini yeni nesillere taşıyan en büyük vasıtalardır.
• Ama insanların kalbinden geçenleri yüce Allah ve o insanın kendisinden başka kim bilebilir ki…

Saklı Kent

• Kimsenin ahı kimsede kalmaz.

Sevgi’nin Dünyası

• Aşk bir defa ayaklar altında çiğnedikten sonra, bir daha doğrulamayacak kadar nazik bir çiçektir.
• Yağmur gökten yağar, toz yerden kalkar, her kap içindekini sızdırır…
• Kötülük çok zaman zayıflığın kuzu postuna bürünür.
• Hayat her zaman planladığımız gibi ilerlemez.

Cahide Üçok kimdir, Cahide Üçok’un eserleri nelerdir, Cahide Üçok kaç yaşındadır, Cahide Üçok kaç yılında ve nerede doğmuştur, Cahide Üçok kaç yılında ve nerede ölmüştür, Cahide Üçok’un hayat hikayesi ve Cahide Üçok hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Cahide Üçok Kimdir?

Babası son Osmanlı Meclisinde Siverek Milletvekili ve Kaymakam olan İbrahim Vehbi Üçok, annesi ise aslen Selanikli olan Hadiye Hanım’dır. Üçok ailesinin ilk çocuğudur. Babası ve aile üyeleri ona Cahide diye hitap etmek yerine Cahit diye hitap etmiştir. Sebebi; babasının Hüseyin Cahit Yalçın ile yakın dostluğu ve ona olan sevgisinden dolayıdır. Bu gelişmeden sonra Cahit Hanım hiçbir zaman Cahide Seher adını kullanmadı. Hayatının ilerleyen dönemlerinde mahkeme kararı doğrultusunda kendi başvurusuyla soyadı Herpes olarak değiştirilmiştir[2]. Çocukluğunda babasının görevi nedeniyle Hekimhan’da üç buçuk yıl geçirdikten sonra Alanya’ya yerleşti. Cahit de çocukluğunda caz şarkıları söylemeyi severdi.

Pek çok deneme yapan Cahit’in ilk peri masalı, 1935’te Nâzım Hikmet’in çıkardığı Half Moon dergisinde yayımlandı. Herpes, eserlerinin çoğunu çocuklar için yazdı. Daha önce şiir de yazan Cahit Hanım, Abdülhak Hamit Tarhan’ın kendini nesre yöneltme çabaları sonucunda şiire olan ilgisini yitirmiş, roman ve öykü alanlarında çalışmaya başlamıştır. Bu durumdan sonra tamamen öykü ve roman yazmaya yöneldi. Çalışmalarında sıcak ve samimi bir dil kullanarak, daha çok kadın hakları ve kadının toplumdaki yerini işliyor, bazen de tasavvufi temaları işliyor. Roman konuları ve kullandığı sıcak dil ile sevilen Uçuk, Babıali ve Anadolu’da yayınlanan günlük gazete ve dergilerde; Oyunlar, masallar, öyküler ve romanlar dizileri yazmıştır. Açıklamaları gerçekçi. Onun romanlarında Hekimhan, Alanya gibi yaşadığı yerlerin izleri görülmektedir.

Hikâyelerinin konuları iki genel çerçevede incelenebilir. Bunlardan ilki sevgi, annelik ve annelik gibi kişisel meseleler, ebeveyn ayrılığının çocuk üzerindeki etkileri, ikincisi ise yoksulluk, çevreye karşı ilgisizlik ve hırsızlık gibi sosyal meselelerden oluşmaktadır. Farklı yazarlardan etkilenmesi sonucunda Anadolu’ya yönelen öyküler de yazmıştır. Eserlerinde hayat verdiği kadın karakterler monoton değildir ve birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Bazıları ekonomik olarak alt sınıflarda bulunurken, bazıları üst sınıflarda, bazıları gençken bazıları daha yaşlıdır.

Yazdığı 240 öykü daha sonra kendisi tarafından 9 farklı kitapta toplanmıştır. Uçuk’un öyküleri dışında 16 romanı vardır. Dikenli Çit ve Kırmızı Balıklar romanları Cahit Uçuk’un psikolojisinin derin izlerini taşır. Eserlerinin çoğunda hayal gücünü etkin bir şekilde kullanmıştır. Siyah Dantelli Şemsiye, Değirmen Taşı, Gecenin Bu Saatinde, Daima Yarın, Hasretin Şarkısı ve Bir İmparatorluk Çöküyor romanları Cahit Uçuk’un edebî kişiliği hakkında ipuçları vermesi bakımından yazarın önemli eserleri arasındadır.

Cahide Üçok’un Ödülleri

• Dünyanın ünlü çocuk klasikleri İkizler serisinin yirmi sekizinci kitabı olan Türk İkizleri ile Hans Christian Andersen armağanını kazandı ve bu kitabı, İngilizce dâhil olmak üzere birkaç dünya diline çevrilmiştir.
• Uluslararası Çocuk Kitapları Birliği tarafından şeref madalyası kazanmıştır.
• 2001 senesinde Türkiye Yazarlar Birliği’nin Üstün Hizmet Ödülü’nü aldı.

Cahide Üçok’un Eserleri

Roman

• Küçük Ev
• Kanlı Düğün
• Siyah Dantelli Şemsiye
• Uçan Su
• Değirmentaşı
• Hep Yarın
• Güneş Kokusu
• Kirazlı Pınar
• Sürü Çıngırakları
• Dikenli Çit
• Kırmızı Balıklar
• Gecenin Bu Saatinde
• Özlem Şarkısı
• Yalçın Kayalar
• Bıraktığın Yerden

Hikaye – Öykü

• Cennet Bahçesi
• Işıklı Pencere
• Kurtların Saygısı
• Değişen Sensin
• Altın Pabuçlar
• Artık Geçti
• Saman arabası

Çocuk kitapları

• Gümüş Kanat
• Türk İkizleri
• İran İkizleri
• Yalçın Kayalar
• Mavi Ok
• Kırmızı Mantarlar
• Üç Masal
• Ateş Gözlü Dev
• Cepteki Yavrular
• Kurnaz Tilki
• Eve Giren Güneş
• Açılan Pencereler
• Esrarengiz Yalı
• Mavi Derinliklerdeki Sır
• Sırrını Vermeyen Tabak
• Dünyamız Tehlikede Uzaydaki Mavi Bilye 5
• Çiğdem’in Düşleri
• Ormanın Küçük Meleği
• Türk Çocuğuna Masallar
• Bir Köy Masalı
• Emrindeyiz
• Sihirli Bilezik

Oyun

• Yaşamak İstiyoruz
• Gök Korsan
• Bileziklerin Sesi

Günlük – Anı

• Bir İmparatorluk Çökerken
• Erkekler Dünyasında Bir Kadın Yazar

Cahit Uçuk Sözleri

• İnsanlar yaşamak isterler çocuğum. Kendilerinden ziyade sevdiklerinin yaşamasını isterler…
• Annesinin becerikli elleri, masallardaki perinin sihirli değneği gibi idi. Değdiği yere bir parıltı, bir düzen veriyordu.
• Sevginin yaşaması için, eşsiz bir çiçeğe gösterilen bakım gibi özeniş lâzımdır.
• Hayaller insanı oyalar, eğlendirir. Hem hayal kurmak için masraf da istemez, parasızdır.
• Bu kadar derin hassasiyet, bu incelikle yaşayışın çetin kavgalarına göğüs geremez yavrucuğum.
• Birçok kimseleri peşinde koşturan, genç insanlara yollarını şaşırtan parayı ancak yeteri kadar istiyordu.
• Artık, ölüm denen derin sessizliğin büyüklüğünü biliyordu. Ölümü sevmiyordu. Fakat korkmuyordu da…
• Daha mı tatlı küçücük küçücük evlerde. Ayrı ayrı yanan ocaklar? Başlarında tecrübeli, bilgili büyükleri olmayan -yuvalarda çocuk yetiştirmek…
• Hayaller insanı oyalar, eğlendirir. Hem hayal kurmak için masraf da istemez, parasızdır.
• İnsan okumayı bilse, boş zamanında hiç canı sıkılmaz, açar kitabını okur; okumak adama dünyayı öğretir, gezmiş de görmüş gibi bilgili eder.
• Kadınlarımız hem iş kadını, hem ev kadını, hem de annedirler.
• İnsan okumayı bilse, boş zamanında hiç canı sıkılmaz, açar kitabını okur; okumak Adama dünyayı öğretir, gezmiş de görmüş gibi bilgili derler.
• Çok okumalısın ki büyüdüğünde bu vatana hizmet edebilesin. Bir meslek sahibi olmalısın ama bu meslekte ilerlemek için çok bilgili olmalısın.
• Annesinin becerikli elleri, masallardaki perinin sihirli değneği gibi idi. Değdiği yere bir parıltı, bir düzen veriyordu.
• Babası her zaman söylerdi, okumak bir sihirli anahtardır. Bilgi hazinelerinin kapılarını açar insanlara.
• Siyaset bulaşıcı bir hastalıktır. Bir kere tutulanlar bir daha kurtulmazlar.
• Kendi başına doğan mini minicik bebeği de, bu kendi başına buyruk dünyanın sırlarının en büyüğü değil miydi?
• Vatanlarını çok seviyorlardı. İçerideki çarpıklıklar, yolsuzluklar, kötüye doğru son koşuyla gidiş, onları harap ediyordu.
• Avrupalı kadının biri Selanik’in çarşısında peynirli sandviç yer, bira içer. Bu tür bir sahne, o zamanlar Beyrut’ta ya da İzmir’de görülebilir bir şey değildi.
• Aklımız almıyor, insanların böyle acımasız, kötü olacaklarını. Akıl almaz ama bu dünyada iyiler kadar kötüler de var kızım.
• İnsanın başı kapısız, penceresiz bir odaymış. Her düşünce rahatlıkla girip çıkarmış oraya.
• Ancak güçlü, çalışkan ve namuslu kimseler kötülerle baş edebilirler.

Cahit Uçuk Alıntıları

Gök Korsan

• Fırtınayla beslenen bir ruh korku tanır mı?
• Korkusuz yiğitlere kimse batıramaz diş…

Gümüş Kanat

• Zaten saadet bu değil miydi? Dünyada sevdikleri olmak, onlarla beraber vatan toprağında yaşamak. Hastalıkları, sağlıkları, kederleri, sevinçleri beraber paylaşmak.
• Sevginin yaşaması için, eşsiz bir çiçeğe gösterilen bakım gibi özeniş lâzımdır.
• Eskiden hiç de böyle değildi. Hâlbuki şimdi neşesi sabun köpüğü gibiydi, hemen sönüyordu.

Bir İmparatorluk Çökerken

• Babası her zaman söylerdi, okumak bir sihirli anahtardır. Bilgi hazinelerinin kapılarını açar insanlara.
• Kitap okurken sayfaların arasından birilerinin çıkıvereceğini, hayatının yolunu değiştireceğini sanırdı.

Türk İkizleri

• Derelerde çimmek, pınarların diş donduran sularını içmek, ağaçlardan taze yemişler koparmak, damda yıldıza bakarak uyumak…
• İnsan çiğ yemezse karnı ağrımaz, Fatma bibi… Doğru yolda gidenin alnı ak olur.
• Onun gibi güçlü kuvvetli, gözü pek, yılmaz, yurdunu seven bir adamın, bir düşman kurşunuyla ölüvereceğine bir türlü inanamadım, hala da inanmam.

Sihirli Rüzgâr

• Hızla geliveren, uygarlık denilen yenilikler, yazık ki, bilgisiz ellerin kültürsüz başlarının buyruklarında, böyle tersinden ele alınmış.

Vatana Uzanan Yollar

• Doğanın gizleri içinde her yaşantı, her canlı, yaşamın akışına bırakmakta kendisini. Çaresiz başka yolu yok.

Erkekler Dünyasında Bir Kadın Yazar

• Asıl hayat önümüzdeki yılların kıymetini bilmek, onların her dakikasını aylara yıllara sığdırabilme ustalığını elde etmek.

Bir Işıklı Pencere

• Karşı pencerede onları seyrederken, kendi yalnızlığımı, garipliğimi unutuyorum.

Alın Teri

• Babam her zaman Peygamberimizin bir sözünü tekrarlamaz mıydı ‘Beşikten mezara dek çalışınız…’ Ben de öyle çalışacağım işte!
• Okul üç odalıydı. Odanın birinde birler, ikiler, üçler… Öbüründe de dörtlerle beşler okuyorlardı. İki öğretmen beş sınıfı idare ediyordu.
• Neden, niçin? Neden insan insanın iyiliğini, rahatını, mutluluğunu kıskanır, bozmaya çalışırdı?

Abbas Sayar kimdir, Abbas Sayar’ın eserleri nelerdir, Abbas Sayar kaç yaşındadır, Abbas Sayar kaç yılında ve nerede doğmuştur, Abbas Sayar kaç yılında ve nerede ölmüştür, Abbas Sayar’ın hayat hikayesi ve Abbas Sayar hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Abbas Sayar Kimdir?

21 Mart 1923’te Yozgat’ta doğdu. 1941’de Yozgat Lisesi’nden mezun olduktan sonra 1945’te evlenerek İstanbul’a yerleşti. İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde dört dönem Türkoloji okuduktan sonra eğitimini yarıda bırakarak Yozgat’a döndü. Bir süre çiftçilikle uğraştı. İstanbul’a dönerek bir matbaa kurdu. 1953’te Yozgat’a dönerek İstanbul’daki matbaasında 15 günde bir çıkardığı Yozgat gazetesini çıkarmaya devam etti ve böylece şehrin ilk yerel gazetesi Bozlak’ı çıkardı. Bozok ve İleri gazetelerinde çeşitli Yozgat yazıları yayınlandı. Kısa bir süre siyasetle ilgilendi. Yozgat Demokrat Parti müteşebbis heyetinin kurucuları arasında yer aldı ancak siyasete olan ilgisini kısa sürede kaybetti.

1989 tarihinde Ayvalık Lisesi Edebiyat Öğretmeni Hanife Ender Sayar ile evlendikten sonra Balıkesir’in Ayvalık ilçesine yerleşti. Edebiyatın yanı sıra resim sanatıyla da uğraştı. 1990’lı yıllarda Ankara, Antalya, Ayvalık ve İzmir’de sergiler açtı. 1999 tarihinde yatağında uyurken beyin kanaması geçiren Sayar’ın durumu gece yarısına doğru kötüleşti. Tıp Fakültesi-İzmir’de öldü.

Şair Can Yücel ile aynı tarihte öldü. Mezarı Yozgat’ta Çatak Mezarlığı’ndadır.

Abbas Sayar’ın Ödülleri

• TRT Roman Başarı Ödülü, Yılkı Atı – 1971
• TDK Roman Ödülü, Çelo – 1973
• Madaralı Roman Ödülü, Can Şenliği – 1975
• Yozgatlılar Dayanışma ve Kültür Derneği Şükran Plaketi – 1987
• Yibitaş Holding – Erdoğan M. Akdağ – 50.Sanat Yılı Plaketi – 1992
• Kültür Bakanlığı – Kültür Bakanı: D. Fikri Sağlar – 50.Sanat Yılı Plaketi – 1992
• Yozgatlılar Kültür ve Dayanışma Derneği – 50.Sanat Yılı Plaketi – 1992
• Gazeteciler Cemiyeti – Başkan: Osman Hakan Kiracı – Yozgat’ın İlk Gazetecisi Plaketi – 1992
• Edebiyatçılar Derneği Onur Plaketi ve Altın Madalya Ödülü – 1995
• Türkiye Yazarlar Sendikası – İzmir Kitap Fuarı 98 – Yazarlık Emeğine Saygı Plaketi – 1998
• Türkiye Yazarlar Derneği Ödülü – 1998

Abbas Sayar’ın Eserleri

• Can Şenliği
• Yılkı Atı
• Yorganımı Sıkı Sar
• Anılarda Yumak Yumak
• El Eli Yur, El de Yüzü
• Çelo
• Dik Bayır
• Noktalar
• Şiirler
• Yozgat Var, Yozgatlı Yok

Abbas Sayar Sözleri

• Her işin ivazsız olanı güzeldir. Huzur ve mutluluk ivazsızlıktan doğar.
• Bir şair: “kanun diye, kanun diye, kanun tepelendi” der.
• Büyükler ne demişler: Eğriden tok görmedim. Doğrudan aç görmedim.
• “Yiyen ağız utanır” derler. Bunların ki öyle değil. Bunlara göre “Yiyen ağız yeni lokma bekler.”
• Gözü kör olsun yokluğun. Yokluk bel kırar, adamı insanlıktan cüda eder.
• Karnında kırk tilki var Kılkuyruğun oğlunun. Hiçbir tilkinin de kuyruğu birbirine değmez.
• Kimsenin kimseye yürek yakınlığı yoktu. Hep küfrediyorlardı içlerinden birbirlerine.
• Gözü kör olsun yokluğun. Yokluk bel kırar, adamı insanlıktan cüda eder.
• Her işin çıkarsız olanı güzeldir. Huzur ve haklı mutluluk çıkarsızlıktan doğar.
• Sahtekâr köpekler kapılardan çıkanlara sürtünmeye başlarlar. Gözü kör olsun açlığın… Hepsi birkaç lokma ekmek içindir yaptıklarının.
• Yel uluyordu. Kar tozutuyordu. Gök, un eliyor, yel onu keyfine göre oynatıyordu.
• Bedeninin hiçbir parçası kendine itaat etmiyordu. Böylesi hiç başına gelmemişti. Gelmeyecekti de…
• Köye girdi, evin kapısına başı ile vurdu. Ev, kendisinindi. İbrahim kadar, karısı, çoluğu, çocuğu, öküzler, inekler, keçiler, tavuklar kadar Dorukısrak’ındı bu ev.
• İki türlü yılkı atı olur. Hatta üç türlü. İki türlüsü can yongası, bir türlüsü gözden çıkmışı, hesaptan düşülmüşü, defterden silinmişi.
• Duyduk, rüzgâr efendi duyduk. Kış geliyor diyorsun. Hoş geldi, sefalar getirdi. Gökten ne yağdı da yer kabul etmedi?
• Bir gün tersine döner yazın inşallah. Kulun kısmetine düşen sabır… Sabır ile koruk helva olmuş.
• Yok, düşünmüyor duygulanıyordu. Duyguları atla ilgili anılarla karışıyordu. Yarım yarım kesiliyordu duygular. Yarım yarım bölünüyordu anılar.
• Gözü kör olsun yokluğun. Yokluk bel kırar, adamı insanlıktan cüda eder. Kalp paraya çevirir. Bunun burasına yokluk denmiş.
• Kimsenin ahı kimsede kalmaz. Hiçbir söz yerde bırakılmaz. Yeter ki insanın kara canı sağ olsun.
• Dünya genişti. Eni yoktu butağı yoktu. Allah rızkına kefildi cümle yaratığın. Kuşu da geçiniyordu, kurdu da.
• Arabaya koşulu atlar gibi bir boy ilerliyorlardı. Fakat şimdi gerilerdeki araba, kış, açlık ve ölüm tehlikesiydi.

Abbas Sayar Alıntıları

Anılarda Yumak Yumak

• İnsan, bencilliğinde kendini kemirip sonra da yiyen bir yaratık. Mahlûkların en acayibi…

Dik Bayır

• Fırsatını bulsak, birbirimizin el altından yüreğini çalarız.
• Ölümün ötesinde tarifi yapılmış bir köy yok.
• Namus bir kızın kızlığının, hemi de zor ilen bozulmasıyla bitiyorsa öyle namusun içi batsın.
• Asilikten fayda gelseydi, Şeytana fayda gelirdi.
• O zaman șeher deyince bir Gayseri’nin ismi geçer. O da uzakları uzağı.

El Eli Yur, El De Yüzü

• Ayçiçeği gibi menfaatleri ne tarafsa o tarafa dönerler.

Yılkı Atı

• Duyduk, rüzgâr efendi duyduk. Kış geliyor diyorsun.
• Allah ahı yerde bırakır mı? Hem de ağızsız, dilsiz hayvanın hakkını… Eden bulur.
• Dünya genişti. Eni yoktu budağı yoktu. Allah rızkına kefildi cümle yaratığın. Kuşu da geçiniyordu, kurdu da…
• Yaş ilerliyor, beden kuvvetten düşüyor, fakat yük bir türlü eksilmiyordu.
• Karayelin de çalımı bozulur. Yel döner, hava ılır… Bir bakarsın güllük gülistanlık her bir yön.
• Tokluk, hayatı düşündürür. Toklukla birlikte, hayatla olan bağlar artar, kavileşir.(…) Kini azaltır, hoş görürlüğü arttırır.
• Gözü kör olsun yokluğun. Yokluk bel kırar, adamı insanlıktan cüda eder. Kalp paraya çevirir.
• Ve yağmur teklemeden düşünceye dek kıpırdamadı. Çok geçmeden bulutlar sicim sicim çözülmeye başladılar.
• Emme, böyle gavur bir yel değil, dinsiz bir yel değil. Bad-ı saba, limonata gibi bir yel.
• Bir iş vardı işin içinde. Gücünün bir yanına bıçak vurmuşlardı. “Kuvvat” ı kesilmişti.
• Gece, aynı ağırlıkla üzerlerine indi. Tekleme kurt ulumaları yeniden duyulmaya bağladı.
• Zaten içeri doğru meyilli kapı gıcırtı ile geriye yaslandı. Zeliha Dorukısrak’ı karşısında buldu. Atın bitkin haline acıdı.

Oscar Wilde kimdir, Oscar Wilde’nin eserleri nelerdir, Oscar Wilde kaç yaşındadır, Oscar Wilde kaç yılında ve nerede doğmuştur, Oscar Wilde kaç yılında ve nerede ölmüştür, Oscar Wilde’nin hayat hikayesi ve Oscar Wilde hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Oscar Wilde Kimdir?

Oscar Wilde, İrlanda’nın tanınmış göz cerrahlarından Sir William Wilde ile genç İrlandalı devrimcilere örnek olan başarılı bir yazar ve şair olan Jane Francesca Wilde’ın ikinci çocuğu olarak Dublin’de doğdu. Babası, tıp bilimine yaptığı hizmetlerden dolayı 1864’te şövalye ilan edildi.

Haziran 1855’te aile lüks bir bölgeye taşındı. Wilde’ın kız kardeşi Isola burada doğdu. Jane Wilde, cumartesi akşamları burada partiler düzenlerdi, Sheridan le Fanu, Samuel Lever, George Petrie, Isaac Butt ve Samuel Ferguson gibileri davet ederdi. 9 yaşına kadar evde eğitim gördükten sonra Wilde, Portora Kraliyet Okulu’na kaydoldu. Yazları aile ile birlikte geçiren Wilde kardeşler, George Moore ile oyunlar oynardı.

Portora’dan mezun olduktan sonra, 1871’den 1874’e kadar Dublin’deki Trinity Koleji’nde eğitim gördü. Berkeley altın madalyasını, Trinity öğrencileri için en büyük ödülü ve Oxford Üniversitesi’nin Magdalen Koleji’nden bir burs kazanan olağanüstü bir öğrenciydi. 1874’ten 1878’e kadar burada eğitimine devam etti ve en önemli ilkelerinden biri hayatı sanata yakınlaştırmak olan estetik hareketin bir parçası oldu. Magdalen’deyken şiiri Ravenna için 1878 Newdigate Ödülü’nü kazandı. Bu şiiri Encaenia’da okudu ve kaybetti, ancak daha sonra The Rise of Historical Criticism adlı makalesiyle ödülü aldı.

İğne oyası tarzıyla geç Viktorya dönemi Büyük Britanya’sının en başarılı ve ünlü yazarlarından biri oldu. Bir davada sodomi ve ahlaksızlıktan suçlu bulununca büyük bir düşüş yaşadı ve doğduğu ortamın tam tersine Paris’te fakir bir otel odasında öldü.

Oscar Wilde’nin Eserleri

• Mutlu Prens
• Dorian Gray’in Portresi
• Sosyalizmde İnsan Ruhu
• Yönelimler
• Narlı Ev
• Lady Windermere’in Yelpazesi
• Ehemniyetsiz Bir Kadın
• Salomé
• İdeal Bir Koca
• Ciddi Olmanın Önemi Üzerine

Oscar Wilde Sözleri

• Aşkın gizemi ölümün gizeminden daha büyüktür.
• “Ahlaksız” olarak nitelendirilen kitaplar, dünyanın utancını bizlere gösteren kitaplardır.
• Babalar ne görülmeli ne de duyulmalıdır. Bu, aile hayatının tek gerçek temelidir.
• Ben dehamı yaşamıma, yeteneğimi yapıtlarıma yansıttım.
• Bu dünyada kadınlar erkeklerden daha iyi zaman geçirir. Çünkü onlara yasaklanmış daha çok zevk vardır.
• Çocukları iyi yapmanın en iyi yolu onları sevindirmektir.
• Çağı etkileyen ilkeler değil, kişilerdir.
• Bu dünyada sadece iki çeşit felaket vardır, biri amacına ulaşamamak, diğeri ise ulaşmak.
• Bütün kadınlar annelerine benzer, bu onların trajedisidir, hiçbir erkek de benzemez, bu da onların.
• Deneyim, hiçbir şey yapmadan elde edemeyeceğin bir şeydir.
• Dünya için bir şey yapmaya çalışanlar, katlanılmadırlar; dünya onlar için bir şey yapınca cana yakın olurlar.
• Eğer bir insan bir kitabı okuduktan sonra, onu tekrar okumaktan zevk almıyorsa, o kitabı okumuş olmasının bile hiçbir değeri yoktur.
• Eğer elinizde kazanacak kâğıtlar varsa oyunu dürüst oynarsınız.
• Evlilik bir bardak taze süt için evde inek beslemeye benzer.
• Günümüzde insanlar her şeyin bedelini ve hiçbir şeyin değerini bilmezler.
• Gariptir kadınlar, “Kendilerini güldüren erkekleri sadece severler; onları ağlatanlara ise âşık olurlar.”
• Halkın halk için halk tarafından ezilmesine demokrasi diyoruz.
• Her birimiz Cennet’i de Cehennemi de içimizde taşıyoruz.
• İnsan kendi kişiliğinde konuşurken çok az kendisidir. Ona bir maske ver, sana doğruyu söyleyecektir.
• İnsanların yüzde doksanı yaşamazlar, sadece vardırlar.
• İnsan kaç hayat yaşarsa, o kadar ölümle ölür.
• Herkes tarih yazamaz. Yalnızca büyük bir insan tarih yazabilir.
• Gerçek, nadiren saftır fakat asla basit değildir.
• Evlenmek kadar kadınları yaşlandıran başka bir şey daha yoktur.
• Düş gücü bulunmayanların son sığınağıdır, tutarlılık.
• Bizi kıskananların sayısı, becerilerimizi doğrular.
• Akrabalar, ne yaşamasını ne de ölecek zamanı bilen insanlardır.
• Aptallıktan başka günah yoktur.
• Aptal, Rusya’da reform hariç hiçbir şey imkânsız değildir.
• Aşk gibi, nefretin de gözü kördür.

Oscar Wilde Alıntıları

Önemsiz Bir Kadın

• Ama kadınlar müthiş zeki, öyle değil mi?

Mutlu Prens

• Nereyi seversen orası senin dünyandır.
• Tüm çiçekler arasında en güzeli çocuklardır.
• Senden, sadece aşkına sadık kalmanı istiyorum. Çünkü Aşk, en bilge Felsefe’den daha bilge, en güçlü Güç’ten daha güçlüdür.

Dorian Gray’in Portresi

• Cennet de cehennem de içimizde Basil,
• İnsanların ahlaksız diye nitelediği kitaplar insanları kendi ahlaksızlıkları ile yüzleştiren kitaplardır.
• İnsanları kendi kendime, zaman içinde tanımayı severim.
• Geçmiş yok sayılabilirdi belki; pişmanlıkla, inkârla, unutarak yapabilirdi insan bunu. Fakat gelecek kaçınılmazdı.

Önemsiz Bir Kadın

• Bir insanı ancak sevgi ayakta tutabilir.

Sosyalizm ve İnsan Ruhu

• Yaşamak dünyada en ender bulunan şeydir. Çoğu insan “vardır”, hepsi bu.

Maksat Samimiyet

• Ya herkes gibi bir insansa diye korkuyorum.
• Sonu mutlu romanları hiç sevmiyorum. Göğsünü karartıyor insanın.

Jose Mauro de Vasconcelos kimdir, Jose Mauro de Vasconcelos’un eserleri nelerdir, Jose Mauro de Vasconcelos kaç yaşındadır, Jose Mauro de Vasconcelos kaç yılında ve nerede doğmuştur, Jose Mauro de Vasconcelos kaç yılında ve nerede ölmüştür, Jose Mauro de Vasconcelos’un hayat hikayesi ve Jose Mauro de Vasconcelos hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Jose Mauro de Vasconcelos Kimdir?

Yoksul bir ailenin çocuğu olarak doğan Vasconcel, eğitimini yoksulluktan dolayı yapamaması, ailesinin onu öğrenimini devam ettirmesi amacıyla Natal kasabasındaki amcasının yanına gönderir. Orada 9 yaşındayken Potengi Irmağı’nda yüzmeyi öğrenir ve ilerde bir gün yüzme şampiyonu olmanın hayallerini kurar. Ama hayalleri peşine düşerek Rio de Janeiro’ya gitti. Orada ilk işi boks antrenörlüğü oldu. Tarım işçiliğinin yanı sıra garsonluk ve balıkçılık da yapan yazar, yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalışmıştır. Bu durum, O’na yazdığı roman ve hikayeler için önemli katkı sağlamıştır. Değişik ortamlarda, değişik koşullarda farklı insanlar tanıyarak gözlemlemiştir. Ve bu olanda usta olan yazar, elinde bütün bu yaşamlardan pek çok romanla yayımlamıştır. Yazdığı bu kitapların bir çok yönlü kişiğinde içinde bulunduğu bir yansıma olarak da kabul edilmektedir.

Yaşadığı zorluklardan olsa gerek ki yazdığı romanlarda karakterlerin zorlu yaşam mücadelelerini anlatmakta ve bu anlamda yaşanılan ve verilen gayret de anlatılır. yazdığı ilk eseri Yaban Muzu (1942)’dur. Beyaz Toprak (1945) isimli eseri en çok beğenilen eserleri arasındadır. Kayığım Rosinha ile ününün doruğuna çıkan yazarı dünya çapında tanıtan eseri Zéze’nin maceralarını anlatan üçleme romanın ilk kitabı olan Şeker Portakalı olmuştur. Bu romanı 12 günde yazdığını belirten yazar, eserine duyduğu sevgiyi “Ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde” sözüyle özetlemiştir.

Jose Mauro de Vasconcelos’un Eserleri

Şeker Portakalı Serisi

1. Şeker Portakalı
2. Güneşi Uyandıralım
3. Delifişek

Diğer Eserler

• Kristal Yelkenli
• Kayığım Rosinha
• Yaban Muzu
• Kırmızı Papağan
• Pissy’nin Öyküsü
• Beyaz Toprak
• Kardeşim Rüzgar Kardeşim Deniz
• Japon Sarayı
• Hayatın O Güzel Şarkısı
• Çıplak Sokak

Jose Mauro de Vasconcelos Sözleri

• Güneşe bak, Zeze, gidip güneşi uyandıralım.
• İnsanlar çocuklardan her şeyi kolaylıkla alırlar.
• Sevginin ne olduğunu gerçekten keşfedeli, bütün sevdiklerimi sevgiye boğuyordum.
• Bekleye bekleye umudum kırılmış gibiydi.
• Niçin böylesine kötü insanlar vardı? Bunca kötülük yapmak gerekli miydi?
• Üzgünsün diye, ağlaman gerekmiyor.
• Uslu uslu oturmak istiyorum. Kimseyle ilgilendiğim yok.
• Öyle kötüyüm ki, doğmamam gerekirdi.
• Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.
• Hiç yaşama isteğim yok artık. İyileşirsem kötü bir çocuk olacağım. Anlamazsın sen. Artık uslu durmama değecek kimsem kalmadı.
• Ayağımıza bir parça çamur bulaşması, günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.
• Ayağımıza bir parça çamur bulaşması, günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.
• Seni yüreğimde canlandırarak öldürdüm.
• Çocuk yüreği herşeyi unutur ama affetmez.
• Ayağımıza bir parça çamur bulaşması, günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.

Jose Mauro de Vasconcelos Alıntıları

• İnsan şarkı söylemeden de şarkı söyleyebilir mi?
• Şimdi hiçbir şey söylemiyorum, ama düşünüyorum! Büyüdüğümde sizi öldüreceğim bayım.
• Peki yavrum. Bir hafta boyunca geceleri de çalışıp o giyisiyi sana alacağım.
• Tanrım! Hiç bu kadar sevgiye susamış bir küçük yürek görmedim… Ama biliyor musun, bana bu kadar bağlanman doğru değil.
• Çocuk yüreği unutur ama affetmez.
• Hısımlığı oluşturan yalnızca kan bağları değil, aynı zamanda yürek ve akıl bağlantıdır.
• Ne kötülük yapmıştık? İnsanların birbirlerini sevmelerinde nasıl büyük bir günah olabilirdi?
• Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı hüzüntüden payını alan büyük ve hüzünlü kişiler.
• Bütün hayatım boyunca istediklerim, artık onlara sahip olamayacağım zaman karşıma çıkıyordu.
• Gittiğini görmemek için, gözlerimi sımsıkı yummuştum. Şimdi kalbim, tüm yapraklarını dökmüş bir ağaç gibi…
• Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek… Ve bir gün büsbütün ölecek.
• Elimden gelse seninle sekiz yüz elli bin kilometre hiç susmadan konuşurdum.
• Masalın nerde bittiğini, hayatın nerde başladığını fark edemiyorum. Bazen suratıma garip bakıyorlar, o zaman uyanır gibi oluyorum.
• Kımıldamadan, saatler boyu duvara bakıyordum. Çevremde konuşulduğunu işitiyordum. Her şeyi anlıyor, ama karşılık vermek istemiyordum. Konuşmak istemiyordum. Göklere uçmaktan başka isteğim yoktu.

Ayşe Kulin kimdir, Ayşe Kulin’in eserleri nelerdir, Ayşe Kulin kaç yaşındadır, Ayşe Kulin kaç yılında ve nerede doğmuştur, Ayşe Kulin’in hayat hikayesi ve Ayşe Kulin hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Ayşe Kulin Kimdir?

Ayşe Kulin, 1941 yılında İstanbul’da Beyazıt’ta doğmuştur. Babası Bosnalı. Babasının adı Muhittin, annesinin adı Çerkez olan (Hatice) Sitare’dir. İlkokulu Ankara’da okudu. Öğretmeninin tokatı yüzünden bir yıl okula gidemedi. Üçüncü sınıfta okulun adı Ankara Koleji idi. İlkokulu bitirdikten sonra İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji’nde 7 yıl yatılı olarak okudu. 1961 yılında mezun oldu. Bu arada yazar olmaya karar verdi.

1960 yazında Büyükada’da tanıştığı Mehmet ile arkadaşlığı gitgide gelişmiş ve Mehmet ile nişanlanmıştır. 1961 yılında ünversiteyi okuma sözü alarak evlenmiştir. Düğün Hilton’da yapılır ve yurt dışına giderler. Roma ve Paris’ten sonra Londra’ya yerleşirler. Ama arka arkaya doğan iki çocukla üniversiteye gidemez.

Çeşitli gazete ve dergilerde editör ve muhabir olarak çalışmış ve Uzun yıllar televizyon, reklam ve filmlerde sahne yapımcısı, sanat yönetmeni ve senarist da görev yapmıştır.

Biyografik eserleri ve romanlarıyla en çok okunan yazarlardan biri haline gelen ve birçok ödül kazanan Ayşe Kulin, Üslubundaki akıcılığı ve sadeliği ile büyük beğeni toplamıştır. Arnavutköy Amerikan Kız Koleji Edebiyat Bölümü’nden mezun olmuştur. Çeşitli gazete ve dergilerde editör ve muhabir olarak çalıştı. Uzun yıllar televizyon, reklam ve filmlerde sahne yapımcısı, sanat yönetmeni ve senarist olarak da çalışmıştır.

Ayşe Kulin’in Eserleri

Romanlar

• Yarın Yok
• Taksiii
• Tutsak Güneş
• Kanadı Kırık Kuşlar
• Hazan
• Sevdalinka
• Köprü
• Türkan
• Dönüş
• Kördüğüm
• Gizli Anların Yolcusu
• Nefes Nefese
• İçimde Kızıl Bir Gül Gibi
• Kardelenler
• Gece Sesleri
• Bir Gün
• Veda
• Umut
• Taş Duvar Açık Pencere
• Bora’nın Kitabı
• Hayal
• Handan
• Son
• Her Yerde Kan Var

Öyküler

• Güneşe Dön Yüzünü
• Geniş Zamanlar
• Foto Sabah Resimleri
• Bir Varmış Bir Yokmuş

Biyografik Romanlar

• Adı: Aylin
• Füreya
• Bir Tatlı Huzur
• Babama
• Türkan
• Hayat – Dürbünümde Kırk Sene
• Hüzün – Dürbünümde Kırk Sene
• Hayal

Çocuk Kitapları

• Sit Nene’nin Masalları

Ayşe Kulin Sözleri

• Vicdan azabı, acıların en korkuncudur.
• Standartlar iyidir, hayatı kolaylaştırırlar.
• Unutmak isteriz ki hayat devam edebilsin.
• Güçsüz gözükmek en gücüme giden şeydir.
• Benim iyiliğim, senin en yakınında olmaktır.
• Mücadele eden her kadının hikâyesi yazılmalı.
• Acılarıma, rağmen, yaşadığıma şükrediyorum.
• Her insan kendi romanını, kendi ruh haline göre okur.
• Kozasından çıktımıydı tırtıl, kozaya geri giremez artık.
• Kalan zamanımın hiçbir şafağını kaçırmak istemiyorum.
• Sevgisizlik küçükleri olduğu kadar büyükleri de zedeler.
• Yalnızdım, çünkü acı sadece tek kişilikti. Korku tek kişilikti.
• Çocuğun kendi kendini ifade etmesini kısıtlamak, doğru değildir.
• Erkek milletinin uçkurunun ne zaman çözüleceği hiç belli olmaz.
• Tek ve tek başına! Her bedele değersin diye düşündüm, ey özgürlük!
• Hiçbirimiz başkalarının hayatını yönlendirebilecek kadar güçlü değiliz.
• Savaş buydu işte ve esas zafer masada kazanılırdı, meydanlarda değil.
• Oysa, bu savaştan kendi paylarına acıdan başka hiçbir şey düşmeyecekti.

Ayşe Kulin Alıntıları

Bora’nın Kitabı

• Yalnızlığı taşımak kıskançlık duygusundan daha zordur. (Handan) Ölümün yaşı yok Bora! Ölüm bir piyango.

Türkan

• Tek ve tek başına! Her bedele değersin diye düşündüm, ey özgürlük!

Tutsak Güneş

• Anneler kaç yaşında olursa olsun, kızlarını merak ederler.
• Ters giden bir şeyler varken, hayat yolundaymış gibi nereye kadar yaşanabilir.

Kanadı Kırık Kuşlar

• Huzur bulunmuyor bugünlerde. Karaborsaya düşmüş.
• Bugün kitapları yakanlar, yarın insanları da yakar.

Hüzün

• İyiliğin kötülüğe baskın çıkacağına dair tüm umudumu yitirdim.
• Bir şey oluyorsa iyidir,bir şey olmuyorsa yine iyidir.

Umut

• Çünkü umudumu kaybedersem,hayatı taşıyacak gücüm hiç kalmaz.

Son

• Ben seni hiç unutmayacağım, sen beni hiç hatırlamayacaksın…

Adı Aylin

• Bir kadının sana âşık olduğunu şuradan anlarsın; seni koklayarak öper.

Sevdalinka

• Bakma Avrupalıların öyle insan hakları havarisi kesilmelerine filan. Kendilerinden olmayana hiç merhametleri yoktur.
• Savaş insana her şeyi öğretir. Bir de barış içinde yaşamayı öğretse keşke.

Füreya

• Bir şeyleri bilerek yapmak, rastgele yapmaktan çok daha iyi netice verir.
• İstediği kadar güçlü olsun, bir erkek tarafından korunmak, bir kadının her zaman hoşuna gider…

Kördüğüm

• Haydi bakalım… Madem sen söylemiyorsun, gözlerimin içine bak ki, ben söyleyeyim sana kim olduğunu!

Handan

• Bana Allah’tan başka kimse yardım edemezdi. Çünkü ne hukuk kalmıştı yaşadığım ülkede, ne özgürlük ne de vicdan!
• Sonumuzu bilerek yaşasak, her gün ölürdük herhalde. Oysa en ümitsiz hasta dahi küçük bir umutla yaşıyor yüreğinde.
• Hayatın gerçek kahramanları roman kahramanları kadar kolay teslim olmazlar ölüme. Olamazlar. Can tatlıdır çünkü.

Köprü

• Biz Türkler değişimi sevmeyiz. Treni kaçırana kadar bekleriz değişmek için.

Foto Sabah Resimleri

• Bu oyunda yokum, sizin silahlarınızla savaşacak kadar alçalamıyorum.

Dönüş

• Balıklara kolaydı yaşam. Oysa dünyaya insan olarak gelmenin bedeli ne yüksek ödeniyordu!

Adı Aylin

• Yanlış, ayıp, günah, yasak… Bu kelimeler, sadece sözlüklere aittirler, yaşama değil.
• Kimseyi kırmamak, üzmemek şartıyla, her şeyi dene. Bir gün çekip giderken, geride ne aklın kalsın ne de senin yüzünden kırılmış bir yürek.

Veda

• İnsanlar sevdikleri veya mukaddes addettikleri kimselerin kusurlarına karşı kör olur. (Veda) Varsın sis perdesinin ardında kalsın hem güneş hem de anılarım…
• Uyumak! Uyumak! Uyumak sonsuza kadar! Sonsuza kadar. Beyaz bir kelebek gibi savrularak rüzgârın önünde, yedi kat göğü aşmak… Kar olmak… Beyaz ve sonsuz olmak… Sonsuzluk olmak!

Gizli Anıların Yolcusu

• “Fırından yeni çıkmış ekmek gibidir yeni basılmış kitap,” demiştim. “İştah açıcı, mis kokulu… İnsanın yiyesi gelir.”

İhsan Oktay Anar kimdir, İhsan Oktay Anar’ın eserleri nelerdir, İhsan Oktay Anar kaç yaşındadır, İhsan Oktay Anar kaç yılında ve nerede doğmuştur, İhsan Oktay Anar’ın hayat hikayesi ve İhsan Oktay Anar hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

İhsan Oktay Anar Kimdir?

İstanbullu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Anar, babasının mesleği gereği ilk ve ortaokulu İstanbul’da okumuş, liseyi de İzmir de okumuştur. Lise ve Üniversite dönemlerinde, gündüzleri tabela boyamaya başlamış, bu işi üniversiteye kadar devam ettirmiş ve üniversiteyi kazandıktan sonra bırakmıştır. Akabinde Eğe Üniversitesi Felsefe Bölümüne devam eden Anar, askerlik görevini ertelemek için aynı üniversitede yüksek lisans eğitimine devam etmiştir.

Okuldan çok kütüphaneye giden Anar, bu nedenle Karşıyaka Erkek Lisesi’nden atılmıştır. Çalışmalarını roman alanında yoğunlaştırmış ve 2018 itibarıyla yedi romanı yayımlanmıştır. Anar’ın 1991’de yazdığı ve yayımlatmak için dört sene boyunca çeşitli yayınevleriyle görüştüğüTamuadında yayımlanmamış bir romanı da mevcuttur. Anar, daha sonra bu eserini tekrar incelediğinde beğenmemiş ve yayımlatmaktan vazgeçmiştir.

Edebiyatçılar Derneği ve PEN Yazarlar Derneği üyesidir. İlk öyküsü “Kâfirler İçin Apologya” Nisan 1985’te Morköpük dergisinde çıktı. İlk romanı Puslu Kıtalar Atlasıdır.

İhsan Oktay Anar’ın Eserleri

• Tiamat
• Puslu Kıtalar Atlası
• Suskunlar
• Efrasiyab’ın Hikâyeleri
• Amat
• Galiz Kahraman
• Yedinci Gün

İhsan Oktay Anar Sözleri

• İster alın yazısı densin ister matematik, kesinlik özgür bir insanı daima çıldırtırdı.
• İşte, zaman döngüsel olduğu için sadece geçmişi değil, geleceği hatırlamak da mümkündü.
• Uyku nasıl bir şeydi? Hepsinden önemlisi rüya diye bir şey gerçekten var mıydı ve insanlar onu sahiden görebiliyorlar mıydı? Çok eğlenceli olduğu kesindi.
• Kusur benim imzamdır. Bir ismim olduğu sürece kusurum da olacak ve olmalıdır.
• Ben bu dünyaya bilmek için geldim. Benim için kutsal bir şey varsa o da bilgidir, gerek bu dünyanın, gerekse öte dünyanın bilgisi .
• Her şey ben ve benim düşüncelerimden ibaret olsa da bu dünyada yaşamak zevkli bir şey.
• Güneşin açtığı her gün, dünyada gerçeği değil güzelliği arayanların bayramıydı.
• Görülen ve görülmeyen tüm düşler karanlığın ta kendisidir.
• Yükselmiş birini düşürmek, yahut onun düştüğünü görmek, aşağıdakilerde adaletin yerini bulduğu hissini uyandırır ve onlara mutluluk verirdi.
• Ben, hikayelerin bir sonu olması gerektiğine inananlardanım. Hayat da bana kalırsa böyle.
• Erkeğin kadını seçtiği cemiyet batarken, kadının erkeği seçtiği cemiyet refaha eriyordu.
• “Her zaman olduğu gibi şimdi de, yaşıyor olmanın değil, insan olmanın zevkini çıkarıyorum.”
• Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?
• “Başkaları ne derse desin, bir hanımın yüzündeki güzellik, ona şefkatle bakan erkeğin gözlerinden yansıyan aşktır.”
• Şu anda ölü bedeninde bir damla kan yoktu belki; ama o kana değil, ışığa ve hayata susamıştı .
• Böylece güçsüzlüğün ve silikliğin ne olduğunu öğrenme fırsatı buldum. Aynı zamanda gücün ve her türlü iktidar tutkusunun da ne kadar büyük bir erdemsizlik olduğunu da bu sayede gördüm.
• Bir kadını uzun uzadıya anlatmak malumun ilanı olur. Çünkü kadının, mükemmel olmaktan başka ne özelliği olabilir ki?

İhsan Oktay Anar Alıntıları

• Çünkü aşk insanı kanatlandırıp uçurur. Peygamberimizin miracını hatırla. İçinde o sevgi olmasaydı, hiç bu kadar yükselir miydi?
• Geleceği bilme konusunda en çok başvurduğu yol, bir kitabın rasgele bir sayfasını açtıktan sonra gözüne ilişen cümleyi okuyup bundan bir anlam çıkarmaktı.
• Ah! Keşke dünyayı da senin gibi seyredip, senin ona baktığın gibi bakabilseydim! Oysa ben ona bir güç malzemesi olarak bakıp onda kendi karanlığımı gördüm.
• Benim dünyada tattığım en büyük lezzet, hayat değil, insanlık! Her zaman olduğu gibi şimdi de, yaşıyor olmanın değil, insan olmanın zevkini çıkarıyorum.
• Kavuşunca meşk, kavuşamayınca aşk olduğunu söylerler. Sevgisini kalbinde taşıdığı sürece herkes ona kavuşmuş demektir bana göre.
• Gel gör ki şiddetin en yalın biçimi, güzel olan, belki de dişil bir şeyi parçalamak ya da kirletmekti; bu da elbette insanda güçlü olduğu duygusu uyandırırdı.
• Çirkinliği gördüğü dünyanın tersine, Güzelliği ancak, hayran olduğu dahi ressamların tablolarında buluyor, oysa bu sanatçıların, kendisinin çirkinlik bulduğu dünyada güzelliği gördüklerini kafası pek almıyordu.
• Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya’nın şahidi olmaktı.
• Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
• Hazine odasındaki paraları yağma eden şu zavallılara bak. Eğer kitaplıktaki ciltler dolusu bilgiyi kullanabilecek durumda olsalar, talan ettikleri paranın on katını, belki de yüz katını elde edebileceklerini bilmiyorlar .
• Bir söz, güzeldir diye doğru kabul edilemez. Güzel söz başka, doğru söz başka! Ben doğru söylemeyi tercih ederim, her ne kadar vezinli kafiyeli olmasa da.
• Onun dünyasına aşina olmayanlar, rüya görmediği için üzülen bu oyunbaz çocuğun aslında alacalı düşler kadar renkli bir alemde yaşadığını nereden bilebilirlerdi?
• Anadolu köylerinde gecelerin, özellikle çocuklar için çok uzun, çok zevkli ve biraz “ürpertici”geçmesinin sebeplerinden biri, dedelerin ve ninelerin anlattığı şu cinli perili masallardı.
• Aşk hakikiyse eğer, masallar da hakikidir ve onların hakiki olduğuna artık inanıyorum. Lütfen bana istediğiniz masalı anlatınız, inanırım. Cüceleri, büyücüleri, devleri anlatınız, artık inanırım. Beni sevdiğinizi anlatınız, çocuk gibi inanırım.

Charlotte Bronte kimdir, Charlotte Bronte’nin eserleri nelerdir, Charlotte Bronte kaç yaşındadır, Charlotte Bronte kaç yılında ve nerede doğmuştur, Charlotte Bronte kaç yılında ve nerede ölmüştür, Charlotte Bronte’nin hayat hikayesi ve Charlotte Bronte hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Charlotte Bronte Kimdir?

Charlotte Bronte, 21 Nisan 1816’da İngiltere’nin Yorkshire kentinde doğdu. Annesi Maria Branwell’di. Babası Partick Bronte İrlandalı bir rahipti. Charlotte Bronte, çiftin 6 çocuğundan üçüncüsüydü. Nisan 1820’de aile Haworth’a taşınır. Anneleri Maria 15 Eylül 1821’de kanserden ölünce, 5 kız ve bir erkek çocuğa bakma görevi teyzeleri Elizabeth Branwell’e düşer. 1824’te üç kız kardeşiyle birlikte Clergy Daughters adlı bir okul açan Bronte, buradaki sağlıksız koşullar nedeniyle okulu hiç sevmedi. Yazarın sağlığı bozulur ve hatta 1814 doğumlu kardeşleri Maria ile 1815 doğumlu Elizabeth’i okul şartları nedeniyle 1825’te vereme kurban eder. Bir yıl sonra okulu bırakır. Gençliklerinde hayatta kalan 4 kardeş: Charlotte, Branwell, Emily ve Anne babalarının kütüphanesinde çok zaman geçirmeye başlarlar. Kurgusal krallıklar kurdular ve bu krallıklar hakkında hikâyeler ve şiirler yazarlar. Edebiyata olan ilgileri de bu yıllarda başlamış, hayal güçleri tüm kardeşlere ileride geliştirebilecekleri araçlar sağlamıştır.

Bronte, eğitimine Mirfield’daki Roe Head’de devam eder. 1831 ve 1832’de burada okudu ve bu okulda en yakın arkadaşları Ellen Nussey ve Mary Taylor ile tanışır. Eğitimini tamamladıktan sonra bu okula öğretmen olarak döner ve 1835-1838 yılları arasında burada öğretmenlik yapar. 1839’da Yorkshire’da birkaç ailenin evinde mürebbiye oldu ve 1841’e kadar bu görevi sürdürür. Erkek kardeşi Emily, Constantin Heger ve eşi tarafından yönetilen okulda Almanca ve işletme okumak ve okumak için. Bronte İngilizce öğretmeye başlar ve Emily, öğrenci olarak gittikleri okulda bir miktar para ve kalacak yer karşılığında müzik öğretmeye başlar. Ancak Brüksel’de yeni kurdukları hayat, teyzelerinin ölümüyle kesintiye uğrar. Bu nedenle 1842’de İngiltere’ye dönerler, ancak Bronte 1843’te Brüksel’e dönmeye karar verir. Brüksel’deki macerasının ikinci yarısı yazar için pekiyi gitmez. Evine ve kardeşlerine hasretle yalnız kalmış, okulun sahibi Constantin Heger’e aşık olmuştur. Burada geçirdiği günler, “Profesör” ve “Villette” kitaplarına ilham kaynağı olur. Yazar, Ocak 1844’te İngiltere’ye döner.

1846’da üç kız kardeş Charlotte, Emily ve Anne ortaklaşa “Currer Bell”, “Elise Bell” ve “Acton Bell” adlarını kullanarak “Currer, Elise ve Acton Bell’den Şiirler” adlı bir şiir kitabı yayınladılar. Kitap sadece 2 nüsha satarak büyük bir hayal kırıklığı yaşasa da kardeşler yılmadılar ve ilk romanlarını yazmak için kolları sıvarlar. Charlotte Brontë, ilk iki romanında “Currer Bell” adını kullanmaya devam eder. Ailenin tek oğlu Branwell 1848’de bronşitten ölür. Aynı yıl Emily Bronte ve 1849’da Anne Bronte veremden ölür. Charlotte Brontë babasıyla kalır. Bir yayıncı, “Jane Eyre”ye gösterilen yoğun ilgiden sonra yazarı sık sık Londra’ya davet eder. Bu ziyaretler sırasında Bronte geniş bir sosyal çevre edindi ve Harriet Martineau ve Elizabeth Gaskell gibi isimlerle tanışır. Ancak sürekli yaşlı babasının yanında olmak istediği için Londra gezilerini birkaç haftadan uzun tutmaz. Haziran 1854’te Charlotte Bronte, babasının yardımcısı Arthur Bell Nicholls ile evlenir. 31 Mart 1855’te hamileliğinin dokuzuncu ayında ölür. Kesin ölüm nedeni bilinmemekle birlikte, tüberküloz, tifüs veya hamileliğin erken evrelerinde bir hastalıktan öldüğüne inanılır. Bronte’nin eserleri hala büyük ilgi görmekte ve İngiliz Edebiyatı klasikleri arasında sayılmaktadır. Ayrıca “Anne’nin Ölümü Üzerine” ve “Bronte” adlı iki şiir kitabı vardır.

Charlotte Bronte’nin Eserleri

• Shirley
• Jane Eyre
• Villette
• The Professor

Charlotte Bronte Sözleri

• Dayanıklılığa, kararlılığa, çalışkanlığa, zekâya sonsuz saygım vardır; çünkü insanı büyük başarılara, yükseklere götüren yol bu özelliklerdir.
• Adetli vermeliyiz; öyle ki, bize vuran kişi bunu bir daha yapmaması gerektiğini öğrensin.
• Öğrencilerinin gösterdiği gelişmenin takdir edilmesi öğretmenlerinin en gıpta ettikleri ödüldür.
• Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Önyargılar bu ruhlara, kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır, inatla büyürler.
• Gözle görünmez bir zincir kopmuştu sanki çırpınmalarımın sonucu olarak ummadığım bir özgürlüğe kavuşmuştum.
• Bir kadın, geleneklerin kendisi için yeterli saydığı şeylerden daha fazlasını yapmak, öğrenmek isterse onu kınamak, alaya almak düşüncesizliktir.
• Bir insanın doğasının aksine davranmaya çalışması, isteklerini kontrol etmesi çok zordur.
• Artık etten kemikten bir insan değildim, mermer bir heykel olmuştum. Gözlerim soğuk, parlak birer taşa dönüşmüştü.
• Ömrümde ilk defa öç almanın tadını duyuyordum. Bu, ilk içildiği zaman kanı kaynatıp başı döndüren kokulu bir şaraba benziyordu.
• Bana defalarca, aşk için değil çalışmak için dünyaya geldiğimi söyledi. Bunlar doğru ama ben eğer aşk için yaratılmamışsam evlenmek için de yaratılmamışımdır. Beni yalnızca yararlı bir alet gibi gören bir adamın karısı olmak garip değil mi?
• İnsan mükemmel doğar ama kendini kusurlu hale getirir. En parlak yıldızların üzerinde bile leke vardır. Hatasız kul olmaz. Katı kalpli insanlar kim olurlarsa olsunlar, yıldızların parlaklığını ve yaratıcısını görmezler. Fakat onun üzerindeki ufak tefek lekeleri görürler.
• Kuş değilim ben. Kafesim de yok. Bağımsız, irade sahibi, özgür bir insanım…
• Biraz düşündüm. Eğer fukaralık büyükler için korkunçsa çocuklar için felaket sayılırdı. Çocuklar fakir fakat çalışkan ve hürmete layık insanların da bulunabileceğini tahmin edemezler. Fakirlik onların indinde; az yiyecek, eski püskü elbiseler, kaba hareketler ve kötü adetlerden ibarettir. Fakirlik bence alçalmak demekti.
• Ayın çevresinde titreşen yıldızlara gelince, benim yüreğim de titriyordu onlarla birlikte.
• Sessizlik, sinirleri sakinleştirir.
• Okumaya çalıştım ama okuduğumdan hiçbir şey anlayamıyordum ki! Her zaman severek okuduğum sayfalarla gözlerimin arasına şimdi düşüncelerim giriyordu.
• Ben bir kuş değilim ve hiçbir ağ beni kapana kıstıramaz: Ben kendi bağımsız iradesine sahip, özgür bir bireyim!
• Yoksulum, kimsesiz, ufak tefek, gösterişsizim diye duygusuz, ruhsuz muyum sanıyorsunuz?
• Çok zaman onun yanında, diken değil de gül olmak geliyordu içimden.
• Düşmanlık besleyemeyecek ya da kötülüklerin kaydını tutamayacak kadar kısa geliyor bana bu hayat.
• İçlerinde gizli bir aşkın büyümesine izin vermek tüm kadınların ortak çılgınlığıdır. Eğer bu aşk karşılık bulamazsa, can bulduğu hayatı yiyip bitirir. Yok, eğer karşılık bulursa, aldatıcı bir ümitle, çıkışı olmayan vahşi bataklıklara sürükler insanı.
• Her ışıldayan, altın değildir.

Charlotte Bronte Alıntıları

Jane Eyre

• Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Ön yargılar bu ruhlara, kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır, inatla büyürler.
• Beklediğim bir şey yok. Geceler gündüzden, gündüzler geceden farksız.
• Gönlünün toprağında kendiliğinden bitmiş hiçbir çiçek açmıyor, hiçbir dal zorlamadan meyve vermiyordu.
• Öyleyse üzüntüye neden kaptıralım kendimizi, mademki ömür kısa, ölüm de mutluluğa giden bir yoldur.
• Kuş değilim ben. Kafesim de yok. Bağımsız, irade sahibi, özgür bir insanım, şu anda da irademi sizden ayrılmak üzere kullanıyorum.
• Başkaları da beni sevmezse ben ölmeyi yaşamaya yeğ tutarım. Sevilmemek… Yapayalnızlık… Bunlara dayanamam artık.
• Akılsız salt duygu gerçi pek lezzetsiz bir şerbete benzer ama duygunun yumuşatamadığı salt akıl da insanın boğazından geçmeyecek kadar acı, kekre bir ağudur.
• Bütün dünya senden nefret edip seni kötü diye tanısa bile senin kendi vicdanın rahat, suçsuz olduğu sürece hiç arkadaşsız kalmazsın.
• Yürekten gelen tek bir sözcükle de insan birçok söz söylemiş kadar dostluk belirtebilir.
• Sinirlerim o kadar yıpranmıştı ki hiçbir huzurun sakinleştiremeyeceği, hiçbir zevkin heyecanlandıramayacağı bir haldeydim.
• Ne istiyorum? Yeni bir yerde, yeni kimseler arasında, değişik koşullar altında yeni bir görev!
• Etrafındaki insanlar tarafından sevilmek, varlığınla onları mutlu etmek ne güzeldi!
• Nefretten üstün olan şey şiddet değildir. Yaraları her zaman intikam iyileştirmez.
• Hiç istememiştim onu sevmeyi, yüreğimdeki aşk tohumlarını görür görmez söküp atmak için çok çalıştım…
• Filozofların bile yanlış düşündüğü, dindarların bile kötülük yaptığı da görülmüştür.
• Kimi insanlar karakter incelemesini, karşılarındaki insanın, eşyanın can alıcı yönlerini görüp anlatmasını hiç bilmezler.
• Ama en büyük yıkıntım sözle anlatılmaz bir ruh perişanlığıydı. Gözlerimden durup durup sessiz yaşlar boşanmasına yol açan bir çöküntü.
• Nefretin olduğu bir yerde koca bir öküzü yemektense, sevginin olduğu yerde ot yemek daha hoştur.

Abdülhak Şinasi Hisar kimdir, Abdülhak Şinasi Hisar’ın eserleri nelerdir, Abdülhak Şinasi Hisar kaç yaşındadır, Abdülhak Şinasi Hisar kaç yılında ve nerede doğmuştur, Abdülhak Şinasi Hisar kaç yılında ve nerede ölmüştür, Abdülhak Şinasi Hisar’ın hayat hikayesi ve Abdülhak Şinasi Hisar hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Abdülhak Şinasi Hisar Kimdir?

14 Mart 1887’de anne tarafından dedesi Tophane-i Amire kâtiplerinden Muhtar Bey’in Rumelihisarı’ndaki köşkünde doğdu. Babası Türk basın hayatında önemli bir yeri olan Mahmud Celaleddin Bey’dir. Annesi Belgrad muhafızı Selim Paşa’nın torunu Neyyir Hanım’dır. Abdülhak Şinasi’nin babası Celaleddin Bey oğluna adını vermiş; Tanzimat’ın idealist figürü İbrahim Şinasi ile dönemin en önemli şair/yazarlarından Abdülhak Hamit Tarhan’ın adlarından yola çıkarak bu iki ismi birleştirmiştir. Hisar aynı zamanda Selim Nüzhet Gerçek’in ağabeyidir. Abdülhak Şinasi Hisar’ın çocukluğu Rumelihisarı, Büyükada ve Çamlıca’da geçti. 1898’de Galatasaray Sultanisi’ne girdi.

1905 yılında ailesine haber vermeden Galatasaray Sultanisi’nden ayrılarak Paris’e gitti. 1908 yılına kadar Paris’te École Libre des Sciences Politiques’e katıldı. Paris’te Prens Sabahattin, Dr. Nihat Reşat Belger, Ahmet Rıza Bey ve Yahya Kemal Beyatlı ile sık sık görüştü.

II. Meşrutiyet’in ilanından (1908) sonra Türkiye’ye döndü. Fransız ve Alman şirketlerinde, Osmanlı Bankası’nda, Reji İdaresi’nde çalıştı ve 1931’den sonra Ankara’ya yerleşerek Hariciye Nezareti’nde çalıştı. 1948’de İstanbul’a döndü ve Ayaspaşa’da Boğaz’a bakan bir apartman dairesine yerleşti. 1954-57 yılları arasında Türk Yurdu dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı.

1963 yılında Cihangir’deki evinde beyin kanamasından öldü.

Abdülhak Şinasi Hisar’ın Eserleri

Romanlar

• Fahim Bey ve Biz
• Çamlıca’daki Eniştemiz
• Ali Nizami Bey’in Alafrangalığı ve Şeyhliği

Anı

• Boğaziçi Mehtapları
• Boğaziçi Yalıları
• Geçmiş Zaman Köşkleri

Fıkra

• Geçmiş Zaman Fıkraları

Antoloji

• Aşk imiş her ne var âlemde

Biyografi

• İstanbul ve Pierre Loti
• Yahya Kemal’e Veda
• Ahmet Haşim: Şiiri ve Hayatı

Abdülhak Şinasi Hisar Sözleri

• Eskiden hep nazla geçen mevsimler artık birer kasırga hızıyla savruluyor… Zaman bir acele hastalığına tutulmuş da bizi iterek kovalar gibi koşuyor!
• Bütün günlerimiz için kendimize bir yol çizer, sonra, her gün bunun aksine hareket ederiz. Kendimizi bazen kendimizden bile ne kadar uzak buluruz!
• Sizi ısıran köpek siz ısırılmaya müstahak olduğunuz için değil kendisi kuduz olduğu için ısırır. Zalim size zulmetmekteki sebebi kendi fena kanında bulur.
• Hemen hiç kimse zamanın kendine mahsus çerçevesi içinde kalmaya razı olmaz. Hal içinde yaşayanların bir kısmı istikbale vurgun, bir kısmı da maziye âşıktır.
• Düşünürsek, bütün hayat, çektiğimiz bir çubuk içindeki esrar gibidir. Biz mest oluyoruz, fakat bizim zevkimizi temin eden onun yanıp geçişidir.
• Başkalarına acıdığımızı sanırken bile, içimizden mutlak biraz kendimize ağlarız.
• Zira herkes gizlice hıyanet ettiği bir ahlaka hürmetini başkalarına ithamla ispat etmek ister.
• İnsanların kafası taşları devrilmiş ve ancak birkaçının üstündeki isimler okunabilen bir mezarlığa benzer.
• Bir de insan iyi kitaplara kavuştuktan sonra, alelade kimselerin sözlerine karşı müşkülpesent davranır oluyor.
• Çünkü hakikati anlamanın ve duymanın muhtelif tarzları vardır. Aklımıza varmış bir haber ruhumuza ermiş sayılmaz.
• İnsanların muhakemeleri zayıf, ahlakları zayıf, fakat hafızaları bundan daha zayıftır.
• Bütün sevenler Mecnun’a akrabadırlar ve tekmil sevgililer de Leyla’ya benzer.
• Zira daima böyle, başkalarına acıdığımızı sanırken bile, içimizden mutlak biraz kendimize ağlarız.
• Yeryüzünün hiçbir meyvesi çiçeğinin vaadini tutmaz. Hiç kimse tamamen başkasının dilediği gibi olamaz. Kimse kendisini bir başkasının hayal ettiği gibi çıkmaz.
• Yavaş yavaş, parça parça ölen bizler, ölülerin birdenbire ne kadar ölmüş olduklarına bir türlü akıl erdiremiyoruz.
• Bütün bir gün, onun hatırası, arada sırada zonklayan bir sancı gibi, zihnimde parlayıp söndü.
• Kendi kalbimizi çırılçıplak görmekten utanır, ruhumuzun içine bakmaktan korkar, iğreniriz. Boşluğumuzu görmekten de başımız döner…
• Dünya böyle kendilerini hâlâ daha ihtiyar saymayan yaşlanmış çocuklarla, eski zaman gençleriyle doludur.
• Bir gün olur elbette benim de hatırımı sorarlar. Bana da iktidarıma layık bir mevki verirler. Benim de halim düzelir. Siz üzülmeyin!
• Sessizlik şiir zevkini besler ve şiirler arasında ancak sükût lazım veya mümkün olduğu gibi bu güzel sükûtlardan sonra insana susmak veya şiir söylemek yaraşır.
• Yemek saatleri kadar intizam ile her gün ve her gece, ruhun gıdası olan sükût ve hayal saatleri ayırmalıdır. Halik hiç kimseyi aç, susuz, uykusuz ve hülyasız bırakmasın!

Abdülhak Şinasi Hisar Alıntıları

Çamlıca’daki Eniştemiz

• Hatırlayınız! Hiç şaşmayan bir intizam ile işlediğini gördüğümüz beşerî bir kanun vardır: Nerede zekâ umarsak orada ahmaklıkla karşılaşırız.
• Yaşlana yaşlana gözlerimizden nice perdeler kalkacak. Günün birinde nihayet kendi kendimizle tanışarak kıymetli bir dost kazanacağız.

Fahim Bey ve Biz

• Ben onu hiç görmemişken bile bildiğimi sanırdım.
• Bir Shakespeare, elbette ki herkesten daha ziyade alaka çekiyor.
• İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelere ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususi boşlukları içinde dönen hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır.
• Ona rasgelsem kendisini daha fazla dinleyebilmek için elimden geleni yapardım.

Kelime Kavgası

• Bazı tabloları iyi görebilmek için hususî bir ışık tertibatı lâzım geldiği gibi, bazı kitapları anlamak için de hususî gözlükler takılması lâzım geliyor.
• Bir meseleyi iyi biliyorsan onu hiç bilmeyenlerle münakaşa etmekten ne zevk alıyorsun?
• Bazı şairlerin ilham perileri kanatları kesik bir tavuk gibi ancak bir kümes rafından bir kümes damına atlamayı biliyor ve komşu penceresine konamadan nefesi kesiliyor!
• Edebiyat, sanat, yabancılarına mevhum görünen bazı kıymet ve bazı meziyetlere inanan bir dindir. Bunun âyinleri ve şehr-âyinlerini çok görmemeli, müsamaha ile görmeliyiz.
• Herkesin kendi fikrinden bile şüpheye düşeceği gelen bu emniyetsizlik ve istikrarsızlık zamanında size fikirlerinizi söyleyen bir kitabı okumaktan büyük bir teselli tasavvur edebilir misiniz?

Boğaziçi Mehtapları

• Zaten hatırlamak her zaman biraz tekrar yaşamak değil midir? Mazimiz, hatırlayabildiğimiz nispette, tekrar tekrar yaşayabildiğimiz hayatımızdır.
• Edebiyat bir milletin hafızası, fikrinin ve hayatının hatıraları demektir.
• Bazen tesadüf sizi böyle ümidinizi geçen hakikatlerle karşılaştırır, hâlbuki çok kere de, görürsünüz ki sandaldaki hesap sulara uymaz.
• Asıl zorluk belki öğrenilmesi lazım gelen şeylerin değil, unutulması gereken şeylerin çokluğundan gelir.

Çamlıca’daki Eniştemiz

• Hâlbuki birbirlerine yabancılıklarını en iyi bilenler asıl birleşmiş olanlardır. Kimseler birbirlerine uzaklıklarını bu yaklaşmış olanlar kadar göremez.

Madeline Miller kimdir, Madeline Miller’in eserleri nelerdir, Madeline Miller kaç yaşındadır, Madeline Miller kaç yılında ve nerede doğmuştur, Madeline Miller’in hayat hikayesi ve Madeline Miller hakkında ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda bulabilirsiniz!

Madeline Miller Kimdir?

Miller 24 Temmuz 1978’de Boston’da doğdu ve New York ve Philadelphia’da büyüdü. Brown Üniversitesi’nden Klasikler alanında lisans ve yüksek lisans derecesiyle (sırasıyla 2000 ve 2001) mezun olduktan sonra lise öğretmeni oldu ve öğrencilere Latince, Yunanca ve Shakespeare dersleri verdi.

Miller, The Guardian’dan bir muhabire David Mitchell, Lorrie Moore, Anne Carson ve Virgil gibi birçok şair ve yazardan ilham aldığını söyledi.

Madeline Miller’in Eserleri

Romanlar

• Ben, Kirke
• Akhilleus’un Şarkısı

Akhilleus’un Şarkısı

Miller’in ilk romanı Aşil Şarkısı, Eylül 2011’de yayınlandı. Kitabın yazılması on yıl sürdü. Yunanistan’da geçen roman, Achilles ve Patroclus arasındaki bir aşk ilişkisini anlatıyor. Miller, bu roman için Orange Kurgu Ödülü’nü kazandı.

Ben, Kirke

Miller’in ikinci romanı Ben, Kirke, 10 Nisan 2018’de yayınlandı. Kitap, Homeros’un Odyssey’inin Yunan mitolojisinde bir büyücü olan Circe’nin bakış açısından modern bir yeniden yorumudur. Kitap, Paste tarafından 2010’ların en büyük ikinci kitabı seçildi. Tutor House, Ben, Kirke’yi 2021’de öğrenciler için en iyi kitapları arasında listeledi. HBO Max, kitabın 8 bölümlük mini dizi uyarlamasını onaymıştır.

Madeline Miller’in Ödülleri

Orange Prize for Fiction (2012)

Madeline Miller Sözleri

• Onu sevseydim çoktan çekip gitmiş olurdu, oysa kaçınmam tekrar tekrar geri dönmesine neden oluyordu.
• Gökyüzünü perdeleyebilirim. Hele beni gözlemeye çalışın bakalım.
• Yüreklerimizde gerçekte ne olduğu bilinseydi kaçımız affedilirdi?
• Bazen yerden alsın diye bir şey düşürürdüm, böylece ellerimiz buluşurdu.
• Düşünceye yaraymış gibi dokundum, ne kadar acıdığına baktım.
• İyi olup olmadığımı bilmiyordum, bana hiçbir şey bilmiyormuşum gibi geliyordu.
• Kafeste beslenen bir kuş gibi olmayacağım, diye düşündüm. Kafesin kapısı açıkken bile uçmayacak kadar aptal olmayacağım.
• Gençken, dünyadaki bütün duyguları ilk hissedenin biz olduğumuzu zannederiz.
• Yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
• Hayat, dokuma tezgâhı gibi basit bir şey değil. Dokuduğun şeyi bir çekişte sökemiyorsun.
• Cesaretin yaşla değil, hakiki bir ruha sahip olmakla ilgili olduğunu öğrendim.
• Hayat, dokuma tezgâhı gibi basit bir şey değil. Dokuduğun şeyi bir çekişte sökemiyorsun.
• Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
• Fazla çekiştirilmiş bir ip gibi hissediyordum kendimi, dayanılmaz derecede gergindim.
• Bu dünyaya bir an daha dayanamayacağım, diye düşündüm. Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.
• Benimle olduğu her an boğazımda bir şeylerin yükseldiğini hissediyordum, ona olan sevgimdi bu, öyle şiddetliydi ki bazen konuşamıyordum.
• Gençken, dünyadaki bütün duyguları ilk hissedenin biz olduğumuzu zannederiz.
• Tatlı oğlum, dedim. Haklısın bu dünya vahşi ve korkunç bir yer, suratına bağırılmasını hak ediyor.
• Göğsüme saplanmış bir kılıç gibi keskin ve yakıcı olan bu acıyla öleceğimi düşündüm ama ölemezdim. Yakıcı bir andan diğerine geçerek yaşayacaktım.
• Eskimiş süt mü olacaktım, yoksa mutlu mu? Aptal bir martı mı, yoksa kötü bir canavar mı?
• Ama belki de hiçbir anne baba evladını gerçekten göremez. Baktığımızda sadece kendi hatalarımızın bir yansımasını görüyoruz.

Madeline Miller Alıntıları

Akhilleus’un Şarkısı

• Onu yalnızca dokunarak yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarını yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.
• Bazıları için koca destanlar yazılırdı bazıları içinse birkaç satır…

Ben Kirke

• Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünmüştüm ama artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.
• Bir engereğe avucunuzdan yemek yemeyi öğretebilirsiniz ama ısırma arzusunu içinden söküp alamazsınız.
• Mühürler balmumuna nasıl bastırılırsa yüzünü işte öyle zihnime bastırdım, böylece yanımda taşıyabilecektim o yüzü.
• Ne yaparsan yap, demek istedim, aşırı mutlu olma. O zaman başından aşağı ateşler yağar.
• İlk dersimdi bu. Görünenlerin pürüzsüz, tanıdık yüzü altında, dünyayı ikiye ayırmak üzere bekleyen bir başka yüz vardır.
• Yüz nesildir dünyada geziniyordum ama hâlâ çocuktum.
• Meselenin hiç kıpırdamadan durup hiçbir duygu göstermeden başkalarına kendini açığa vuracak alan bırakmaktan ibaret olduğunu söylemişti.
• Bir engereğe avucunuzdan yemek yemeyi öğretebilirsiniz ama ısırma arzusunu içinden söküp alamazsınız…
• Yaptığın her şeyde en büyük zorluklarla uğraşma konusunda hep ısrar etmedin mi şimdiye dek?
• Tahtaya ve demire bakıp mucizeler hayal edebilmek daha büyük bir deha olarak görünüyordu gözüme.
• Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
• En muhtaç durumdakilerin en nefret ettiği şey minnettarlıktır, sırf kendilerini yeniden iyi hissetmek için ilk fırsatta saldırırlar.
• Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünmüştüm ama artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.
• Şu koca dünyadan ve içindeki her şeyden nefret ediyordu, görünüşe göre en çok da benden.
• Hakikat gibi sağlam bir yay, demişti Odysseus onun için. Sabit bir yıldız. Kendini bilen bir kadın.
• Küçükken bir keresinde ölümlülerin neye benzediğini sormuştum. Annem basit bir açıklama getirmişti: Çürümüş etle dolu iğrenç torbalara benzerler.