Namık Kemal tarafından 1873 yılında kaleme alınmış olan Zavallı Çocuk kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Zavallı Çocuk pdf, Zavallı Çocuk konusu, Zavallı Çocuk karakterleri, Zavallı Çocuk yorumları, Zavallı Çocuk açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Zavallı Çocuk – Namık Kemal

Zavallı Çocuk Kitabının Karakterleri

Şefika: Eserin başkahramanıdır. Şefika, birlikte büyüdüğü tıp öğrencisi Ata’ya âşıktır ama özellikle annesinin baskısı altında bunu söyleyemez ve babasının istediği Paşa ile evlenmek ister. Aşkına yenik düşer ve verirken yakalanır.

Ata: Şefika’nın sevgilisidir. On dokuz yaşında. Küçük yaşta yetim kaldığı için Halil Bey’in himayesine alınıp Şefika’nın yanında büyümüştür. Şefika’ya âşıktır ama söyleyemedikleri için görüşemezler. Şefika’nın verem olup zehir içip intihar etmesine dayanamaz.

Halil Bey: Şefika’nın babasıdır. Aslında, karısından daha merhametlidir. Kızı Şefika’yı bir Paşa ile evlendirmek ister.

Tahire Hanım: Halil Bey’in eşi Şefika’nın annesidir. Ata ve Şefika arasındaki aşkı fark etti. Bunun bir hata olduğunu düşünür ve her şeye rağmen kızını Paşa ile nişanlar. Ata ve Şefika aşklarının duyulmaması için ellerinden geleni yaparlar; Bu konuda Şefika’ya baskı yapar.

Şerife Hanım: Şefika Hanım’ın babaannesidir.

Tabende: Cariye.

Zavallı Çocuk Kitabının Konusu

Tıp okuyan Ata’nın amcası Halil Bey’in yanına yerleşmesiyle olaylar başlar. Aynı evde kardeş gibi büyümeye başlayan Ata ve Halil Bey’in kızı Şefika birbirlerine âşık olurlar ama bunu bir türlü ortaya çıkaramazlar. 14 yaşındaki kız Ata’ya büyük bir aşk beslese de özellikle annesi Tahire Hanım’ın zorlamasıyla kendisinden yaşça büyük bir paşayla evlenir. Ailesinin sözünden çıkmayan sessiz bir karakter olan Şefika; Babasının işi ve maddi durumu bozulduğu için aşkını gömdü ve bu evliliğe razı olur. Aşktan verem olan Şefika’nın hastalığına dayanamayan Ata, hikâyenin sonunda zehir içerek intihar eder. İyi ve kötünün keskin bir şekilde ayrıldığı ve bol miktarda sosyal mesajın bulunduğu bu oyunda; Ailesinin tüm yükünü omuzlarında hisseden genç bir kızın dramını anlatıyor.

Zavallı Çocuk Kitabının Özeti

Ata küçük yaşta yetim kalır ve akrabası Halil Bey onu himayesine alır. Halil Bey’in kızı Şefika ile büyümüşlerdir. Zamanla birbirlerine âşık oldular. Ata Tıp Fakültesi’nde okuyor. Şefika ise 14 yaşına yeni girmiştir. Halil Bey, kızını kırklı yaşlarında bir Paşa ile evlendirmek ister. Geçim sıkıntısı çeken Halil Bey, eşi Tahire Hanım’ın baskısıyla bu işi kabul eder. Ancak Halil Bey bu evliliğe razı olmadan önce kızını yanına çağırarak başkasını sevip sevmediğini, âşık olup olmadığını sordu. Şefika ise babasından korktuğu için Ata’yı sevdiğini söyleyemez ama annesine durumu anlatır. Tahire Hanım ise bunun bir hata olduğunu ve kızının yanıldığını söyleyerek bu aşka karşı çıkar. Paşa ve Şefika ile nişanlanırlar.

Şefika, Ata’yı sevdiğini babasına söyleyemediği için üzüntüye kapılır. Düğün hazırlıkları yapılırken tüberküloza yakalanır. 25 gün sonra Şefika yatağında ölümü bekleyecek, tüberküloz onu yıprattır. Tıp fakültesinden izin alan Ata, sevgilisine koşar, onun hasta ve buruk haline kendisinin sebep olduğunu düşünür, Şefika’nın başucunda çok kuvvetli bir zehir içer, Şefika’nın kollarına düşer ve ölür. Şefika, Ata’ya sarılır ve son nefesini verir.

Zavallı Çocuk Kitabı Hakkında Bilgiler

• 1873 yılında Namık Kemal tarafından yazılan piyes. İlk defa 18 Ocak 1874 tarihinde Gedikpaşa Tiyatrosu’nda sahnelenmiştir.

Zavallı Çocuk Kitabının Açıklaması

Halil Bey kardeşinin çocuğu olan Atâ’yı evine almış ve onun Tıbbiye’ye devamını sağlamaktadır. Atâ on dokuz, Halil Bey’in kızı Şefika ise on dört yaşına gelmiştir. Bu iki genç arasında doğan masum aşka Şefika’yı görüp beğenen bir paşanın onunla evlenmek istemesi gölge düşürür. Şefika, ailesinin ekonomik durumunun kötü olması nedeniyle sevmediği halde paşayla evlenmeye razı olur. Ancak bu evlilik kararı iki gencin hayatına mal olacaktır.

1873 yılında Namık Kemal tarafından yazılan piyes Gedikpaşa Tiyatrosu’nda sahnelendiğinde büyük ilgi görmüştür. Namık Kemal, Zavallı Çocuk’ta sadece hazin bir aşkı anlatmaz, görücü usulü ile evliliğin doğurduğu kötü sonuçları topluma göstererek, genç kızların kendi rızalarıyla evlenmeleri gerektiğini de savunur.

Haldun Taner tarafından 1965 yılında kaleme alınmış olan Eşeğin Gölgesi kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Eşeğin Gölgesi pdf, Eşeğin Gölgesi konusu, Eşeğin Gölgesi karakterleri, Eşeğin Gölgesi yorumları, Eşeğin Gölgesi açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Eşeğin Gölgesi – Haldun Taner

Eşeğin Gölgesi Kitabının Karakterleri

Abid: Para babası.

Zahid: Para babası.

Şaban: Berber çırağı

Mestan: Eşekçinin çırağı.

Ozan: Şair.

Eşeğin Gölgesi Kitabının Konusu

Para delikanlıları Abid ve Zahid Ağa’nın fakir çırakları Şaban ile Mestan arasındaki basit bir tartışmanın nasıl milli bir davaya dönüşerek Abdalya’nın ülkesinin bölünmesine yol açtığını ve kapitalist sistemin kusurları konu ediniliyor.

Eşeğin Gölgesi Kitabının Özeti

Masallar diyarı Abdalya’da patronundan habersiz çırağı Şaban, müşteri bulma ümidiyle panayıra gitmek için yola çıkar. Eşeğin çırağı Mestan, patronunun yokluğundan yararlanarak kendisine eşek kiralamaya gelen Şaban’a kibir göstermek için eşek sahibinin kendisi olduğunu söyler. Sıkı bir pazarlıktan sonra ikili eşeği alıp yola çıkar. Hava çok sıcak olduğu için yolda dinlenmek isterler. Durduklarında Şaban eşeğin gölgesinde biraz kestirmek ister. Mestan, eşeğin gölgesinin de kirasını ödemesi gerektiğini iddia etmeye başlar. Şaban eşeği kiralarsa gölgesini de kiralayacağını söyleyerek parayı vermeyi reddeder. Bu kısır tartışma sonuçsuz kalınca, doğruyu yanlıştan ayırmak için mahkemeye giderler. Mahkemeye başvuran çıraklar dava masrafı çıkınca vazgeçmek isterler ama iş işten geçer. Bir avukat tutup davaya devam etmeleri gerekir. Bir seansta bitebilecek dava uzadıkça uzar. Mestan ve Şaban arasındaki çekişme aşılarak tüm ülkeye yayılarak suni bir gündem oluşturulur. İki çırak, davanın vatan millet davası gibi büyütülmesine alet olur. Çırakların mensubu olduğu tarikatlar, siyasi gruplar, basın, esnaf locaları karışır.

Sonunda Şaban haklı diyenlerle Mestan haklı diyenler arasındaki kutuplaşma Abdalya’yı ikiye böler. Siyasi partilerin isimleri bile “Eşekler” ve “Gölgeciler” olarak değişir. Oyundaki tek mantıklı kişi olan ozan dışında kimse bu tartışmanın saçma, mantıksız bir meseleden kaynaklandığını anlamaz veya kabul etmez. Ozan hain de olabileceği, doğru söylediği için toplumdan dışlanır. Olayları şaşkınlıkla izleyen Karakaçan ise en çok acı çeken taraf olur. Mahkeme buna el koyar. Çıraklar, davadan kaçınmak için onu öldürmeye bile çalışır. Bu kargaşa ve çekişmede, para babaları Zahid ve Abid, yüklerini taşıyan ve kazanan taraf olurlar. Oyun, Ozanın bu olaydan ders çıkarılmasını istemesiyle sona erer.

Eşeğin Gölgesi Kitabının Açıklaması

Konusunu gezici hatip ve sofist filozof Samsatlı Lukianos’un bir fıkrasından alan Eşeğin Gölgesi ilk kez 1965’de İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda sahnelendi. Abdalya adlı hayali bir ülkede adalet, basın, özel girişim, dışişleri, içişleri gibi her kesimde yaşanan düzen bozukluğunun taşlaması niteliğindeki oyun ilk sahnelenişinden sonra bir süre yasaklanmıştı.

Haldun Taner oyunları üstüne bir kitabı bulunan değerli tiyatro yazarı Ayşegül Yüksel bu oyun için şöyle diyor: “Eşeğin Gölgesi, Taner’in epik tiyatronun temel yaklaşımlarını geleneksel tiyatromuzun çeşitli öğeleriyle en başarılı biçimde kaynaştırdığı oyunlarından biridir. Taner’in düzen eleştirisini toplumsal, ekonomik, politik dizgenin içerdiği tüm boyutlarda yoğunlaştırdığı, kullanılan tüm öğelerin, oyunun “uyarma” işlevini desteklediği bir oyunudur; politik tiyatronun ülkemizde yazılmış en çarpıcı örneklerinden birini oluşturur.”

(Tanıtım Bülteninden)

Anton Pavloviç Çehov tarafından 1898 yılında kaleme alınmış olan Vanya Dayı kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Vanya Dayı pdf, Vanya Dayı konusu, Vanya Dayı karakterleri, Vanya Dayı yorumları, Vanya Dayı açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Vanya Dayı – Anton Çehov

Vanya Dayı Kitabının Karakterleri

Serebriyakov, Aleksander Vladimiroviç: Emekli bir profesör.

Yelena Andreyevna: Profesörün yirmi yedi yaşındaki genç ve güzel eşidir. Tembel, edilgen, üretime katılmayan hazıra konan bir tiptir. Dr Astrov’a ilgi duymaktadır.

Sofia Aleksandrovna (Sonia): İlk evliliğinden olan kızıdır.

Voynitskaya, Mariya Vasiliyevna: Profesörün ilk eşinin dul annesidir.

Voynitsky, Ivan Petrovitch (“Vanya Dayı”): Sonia’nın dayısı ve Maria Vasilievna’nın oğludur.

Astrov, Michail Lvovich: Bir doktordur. Yelena’yı emeksiz ve verimsiz bir hayat sürdüğü için eleştiren ama o da farklı olmayan bir karakterdir.

Telyegin, Ilya Ilyiç: Fakirleşmiş bir toprak sahibidir

Marina: Yaşlı bir hemşiredir.

Vanya Dayı Kitabının Konusu

Çehov, ülkesi Rusya’nın ekonomik ve sosyal açıdan çalkantılı olduğu bir dönemde yazdığı Vanya Dayı’sında, Profesör Serebryakov ile onurla çalışan ve kazandığıyla yetinmeye çalışan genç eşi Yelena arasındaki çatışmayı konu edinmiştir.

Vanya Dayı Kitabının Özeti

Emekli Profesör Serebriyakov, genç ve güzel karısı Yelena, eski ve merhum eşinden miras kalan bir köydeki büyük bir çiftlik evine gelirler. Profesör Serebriyakov’un eski eşinden miras kalan bu çiftlikte yirmi altı odalı büyük bir konak da bulunur. Profesör Serebriyakov emekli olduğundan beri bu köşkte yaşamaya karar vermiş ve 30’lu yaşlarındaki güzel karısı Yelena bu isteğe uyar. Artık emekli bir adam olan Profesör Serebriyakov’un sağlığı da biraz kötüleşmiştir. Üstelik kendini diğer insanlardan uzaklaştıran ve rastgele insanlarla iletişim kurmaktan bile kaçınan bir adamdır.

Profesör Serebriyakov’un ilk evliliğinden Sonya adında saf ve etrafındaki olayları fark edemeyen bir kızı vardır. Profesörün eski karısının kardeşi Vanya, bu çiftlikte ve konakta annesi Marya, Profesör Serebriyakov’un eski karısı, yeğeni, kız kardeşinin kızı Sonya ve dadı Marina ile birlikte yaşar. Konaktaki Vanya ile birlikte Sonya ve diğerleri yıllarca bu çiftliğin tüm işleriyle ilgilendiler, tarlada ve yamaçta çalıştılar ve kazandıkları parayı Profesör Serebryakov’a gönderdiler.

Vanya Dayı hayatını bu çiftliğe adar ve çiftliğin tüm işlerini yürüttü ve kazandığı parayı eniştesine gönderir. Profesör Serebriyakov ise çiftliğinden gelen parayla ideallerini gerçekleştirmiş, bu paralarla rahat bir yaşam sürmüş ve profesörlüğe yükselmiştir.

Vanya Dayı hayatını kayınbiraderinin ideallerine adadığı bu çiftlikte amcasıyla birlikte güzel günler geçirmeyi umuyor ve yaptığı fedakârlıkların kayınbiraderi tarafından takdir edilmesini umuyor. Vanya Dayı, emekli olduktan sonra amcası Profesör Serebryakov’un kendisine ve diğer çalışanlara destek olacağını düşünür ancak hayal kırıklığı yaşamaya başlar.

Üstelik Profesör Serebryakov ve eşi Yelana’nın yaşam anlayışı ve tutumları nedeniyle çiftliğin tüm düzeni değişmeye ve hatta bozulmaya başlar. Çiftlikte yemek yeme ve çay içme saatleri değişmeye ve çalışma disiplini bozulmaya başlamıştır. Profesör ve eşinin tutum ve davranışları çiftlikteki düzenin yerini düzensizliğe bırakmaya başlamıştır.

Vanya Dayı’nın annesi ve konağın diğer çalışanları bu düzenin bozulmasından rahatsız olur. Profesör Serebryakov ise kendini odasına kapatıyor, çalışıyor, yeni fikirler bulmaya çalışıyor, çiftliğin düzenini hiç umursamıyor ve hatta düzeni bozan ilk etken oluyor.

Çiftliği ayakta tutacak kendine ait bir hayatı olmayan Vanya Dayı, profesörün genç ve güzel karısı Yelena’ya âşık olur. Yelena ise yaşlı ve hasta bir adam olan kocasından uzaklaşır ve ailenin yakın arkadaşı Doktor Astrov ile flört etmeye başlar. Ancak Sonya, Astrov’a da âşıktır. Sonya, üvey annesiyle kendini kıyaslar ve beklentilerini karşılayamadığını görerek acımasızca eleştirir.

Vanya Dayı kırk yaşına gelene kadar hayallerine ulaşamayan, ancak bu hayalleri gerçekleştirmek için büyük çaba sarf eden fedakâr bir adamdır. Bu konakta yaşamak Profesör Serebryakov için acı verici hale geldi ve geldiği köyde umduğunu bulamaz. Zaman zaman bu köşkü ziyaret eden Doktor Astrov, çalışmaktan, üretmekten ve emek harcamaktan hiçbir şey bilmeyen tembel ve asalak bir karakterdir. Profesör Serebryakov bir gün tarım işçilerine önemli haberler verecek, konağı satacak ve parayı Vanya Amca, Sonya ve diğer çalışanlar arasında bölüşecek. Bunu duyan Vanya Amca’nın kanı beynine sıçrar. Vanya Dayı, uğruna canını verdiği bu evin ve çiftliğin satılamayacağını haykırır. Böyle bir şey yaparsa Profesörü öldürmeyi bile planlar. Bu nedenle malikâne satılamaz.

Sonunda Profesör Serebryakov ve eşi Yelena burayı terk edip başka bir yere yerleşirler. Vanya Amca, Sonya ve çiftliğin diğer çalışanları eski günlerine dönerler.

Vanya Dayı Kitabı Hakkında Bilgiler

• Vanya Dayı
• Eser, ilk kez 1899 yılında Moskova’daki Moskova Sanat Tiyatrosu’nda Konstantin Stanislavski’nin yönetmenliğinde sahnelenmiştir.

Vanya Dayı Kitabının Açıklaması

Çehov’un 1889 yılında yazdığı Orman Cini adlı oyunu, daha sonra amaçtan yoksun hayatların çarpıcı biçimde işlendiği Vanya Dayı ‘ya dönüştü? Bir çiftlikte toplanmış ve her biri kendi mutsuzluğuna gömülmüş karakterler, atalet içinde, can sıkıntısı ve pişmanlıkla boğuşmaktadır. Kimi yaşlılıktan mustariptir; kimi angaryalarla geçip giden ömrüne, kimi de kaçırılmış fırsatlara hayıflanmaktadır. Bir şeyler ellerinden kayıp gitmiştir, ama hayatlarındaki eksikliğin tam olarak ne olduğu müphemliğini korur. Hiçbir sonuca varmayan iç gözlemler sürüp giderken, bu melankolik atmosferde bir “kahraman” yoktur. Vanya Dayı kayıp zamana, gerçekleşmeyen umutlara, boşa harcanan hayatlara ve imkânsız aşklara adanmıştır.

(Tanıtım Bülteninden)

Oğuz Atay tarafından 1975 yılında kaleme alınmış olan Oyunlarla Yaşayanlar kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Oyunlarla Yaşayanlar pdf, Oyunlarla Yaşayanlar konusu, Oyunlarla Yaşayanlar karakterleri, Oyunlarla Yaşayanlar yorumları, Oyunlarla Yaşayanlar açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Oyunlarla Yaşayanlar – Oğuz Atay

Oyunlarla Yaşayanlar Kitabının Karakterleri

Coşkun Ermiş: 40-50 yaşlarında emekli bir öğretmendir. Mutsuz bir yaşantısı olan Coşkun, mutluluğunu sanat ışıltısında bulmaya çalışır. Cemil’e ile evlidir. Ama Emel ile ilişki yaşar ancak bu yüzden eşi Cemile ile sürekli tartışmalar yaşar ve buda evden ayrılıp Emel’in yanına yerleşmesine neden olur.

Cemile: Coşkun Ermiş’in eşidir.

Ümit: Coşkun Ermiş’in oğludur.

Saffet: Coşkun Ermiş’in komşusu ve onu Tiyatro yazarlığına yönlendiren kişidir.

Emel: Saffet’in arkadaşıdır. Coşkun Ermiş’in beraber takılarak ilişki yaşadığı kişidir.

Servet: Tiyatro oynatan bir patrondur.

Saadet Dokuz: Coşkun Ermiş’in kayınvalidesidir. Rüyalarında Cemil Paşa’nın geleceğine inanan ve bu yüzden damadı Coşkun ve oğlu Ümit tarafından bazen o kılığa girerler. Coşkun ve Cemile’nin tartıştığı bir gün dayanamaz ve ölür.

Oyunlarla Yaşayanlar Kitabının Konusu

Tanzimat’tan bu yana sürekli değişen siyasi ve toplumsal değerler, hedefler ve kriterler tarafından mahkûm edilen Türk aydınının kronik bunalımı hikâyesidir.

Oyunlarla Yaşayanlar Kitabının Özeti

45-50 yaşlarında bir tarih öğretmeni olan, erken emekli olan kahramanımız Coşkun Ermiş, son derece mutsuz hayatını sanatın parlaklığına ve ihtişamına taşımıştır. Aslında bunun için önce keman dersleri almaya karar veren Coşkun, daha sonra tiyatrocu olarak çalışan arkadaşı Saffet’in ikna, destek ve yoğun çabalarıyla tiyatro işine başlamış ve bundan büyük keyif almaya başlamıştır. Hem komşu hem de oyuncu olan Saffet, Napolyon oyunlarını yazmaya çalışırken kahramanımız Coşkun’dan vodvil türündeki oyunlarla ilgilenmesini ister. Tiyatro patronu Servet, Antik Yunan dönemine ait oyunları Coşkun’dan sipariş etmeye başlar. Ancak kahramanımız Coşkun Bey’in evinde çok farklı bir oyun sahneleniyor. Evin her üyesi aynı zamanda bir karakterdir.

Yaşlanan ve aklını yitiren kayınvalidesi Saadet Dokuz, rüyalarında kendisini ziyarete gelmesini beklediği Cemil Paşa’yı beklemeye devam eder. Bir gün gelip onu buradan çıkaracağına olan inancı hiç sönmez. Hatta Coşkun ve oğlu Ümit bazen Cemil Paşa kılığına girerek ona küçük mucizeler yaratmaya çalışırlar. Coşkun’un oğlu Ümit, günlerini sürekli su oyunları ve taklitler yaparak, okuldan sıkılmış, derslerden ve ödevlerden yorularak geçirir. Oyunun en başından beri çalışan eşi Cemile, dikiş dikerek kazandığı parayla evin tüm yükünü omuzlamış ve karşımıza çıkan tek gerçekçi insan kendisi de aynı şekilde kocasının bulmasını ister. Şimdi daha gerçekçi bir iş var. Ancak zaman geçtikçe kendini engelleyemeyecek ve gerçekliğin dışına çıkarak hayal gücünden bazı oyunlar kurmaya başlayacaktır. Coşkun ise yazdığı oyunları adeta yaşayarak hayatına tamamen tiyatro dünyasının sularına dalmış olarak devam ediyor. Peki, hayat nerede başlar ve nerede biter; oyunun nerede başlayıp nerede bittiği artık karışmaya başlar.

İlerleyen süreçte Coşkun, Saffet’in tiyatro arkadaşı Emel ile görüşmeye başlaR. Ancak Cemile bu durumdan hiçbir şekilde memnun değildir, onun bu tiyatro işini bırakıp başka bir işe girmesini ve sorumluluklarını bilerek bu hayal dünyasından kurtulmasını istemektedir. O da bir şirkette iş buldu ama bu sırada Coşkun’un Emel ile sık sık görüşmesi nedeniyle bazı aşk dedikoduları çıkar. Cemile ve Coşkun bu konuda tartışırken, Dokuz Saadet aniden yere düşer ve ölür. Bu olayın olduğu akşam eve kolluk kuvvetleri de gelir. Coşkun ise tüm bunlara dayanamayarak evden çıkar ve Emel’in yanına gider. Hayatın ve oyunun başladığı ve bittiği tüm olayları artık ayırt edemediğini, bu hayattan bıktığını söyler. Onu anlayan tek kişi Emel’dir ve bundan çok mutludur; O gece ilişkiye girerler. Coşkun eşyalarını toplayıp evden çıkar ve Emel’in yanına yerleşir. Ama oldukça hastadır. Bir gün Saffet’in oyunu oynandığı gün, tiyatroya gider ve tüm oyuncular gibi sahne hayatına veda etmek istediğini söyler. Nitekim Coşkun sahne arkasında hastalanır ve ölür.

Oyunlarla Yaşayanlar Kitabının Açıklaması

Tanzimat’tan bu yana sürekli değişen politik ve toplumsal değerler, hedefler, ölçütler Türk aydınını kronik bir bunalıma sürükledi. Oğuz Atay’ın tiyatro eseri, varoluş sorunlarıyla boğuşan ve ‘tutunmaya’ çabalayan ve bunu pek başaramayan okur-yazarımızın kara güldürüsü. Eylemsizlikle geçmiş bir hayatın doğal ürünü beceriksizlik ve gülünç olma korkusundan Atay sürükleyici bir oyun çıkarmış. Bir Bilim Adamının Roman’ını yazdı. ‘Oyunlarla Yaşayanlar’ adlı tiyatro eseri Devlet Tiyatroları’nda sahnelendi. Atay 13 Aralık 1977’de, büyük projesi ‘Türkiye’nin Ruhu ‘nu yazamadan hayata gözlerini yumdu.

Johann Wolfgang Von Goethe tarafından 1790 yılında kaleme alınmış olan Faust kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Faust pdf, Faust konusu, Faust karakterleri, Faust yorumları, Faust açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Faust – Johann Wolfgang von Goethe

Faust Kitabının Karakterleri

Faus: Oyunun başkahramanıdır. Hukuk, felsefe, tıp ve teoloji ile ilgilenen ve doktorasını yeni tamamlamıştır. Ancak düşüncelerinde ilahi olana dair şüpheler vardır. Faust, felsefeyi, tıbbı, doğa bilimlerini, teolojiyi araştırmış, gençlik ve olgunluk çağını yeryüzünün sırlarını çözmek için tüketmiştir.

Margaretha: Yirmi beş yaşında saf bir kızdır. Şeytan Mephisto, aşk içkisini de ona içirerek Faust ve Margaretha’yı birbirine âşık eder.

Faust Kitabının Konusu

Goethe’nin kendi iç dünyasından ve hayatından izler taşıyan roman, aslında manzum bir tiyatrodur. İnsanı simgeleyen Faust ile şeytanın savaşını anlatır.

Faust Kitabının Özeti

Faus, bilim, felsefe, akıl alanında her şeyi öğrenir. Öğrenecek yeni bilgi kalmamıştır. Her ne kadar yeni bilgiler edinmeye çalışsa da onu bulmuş ve en ince ayrıntısına kadar öğrenmiştir. Artık bütün gün canı sıkılır ve ne yapacağını düşünmekten kendini alıkoyamaz. Hayatta hiçbir şey onu mutlu etmez. Günleri karamsarlık içinde geçer. Hayatı tadamaz, hiçbir dünyevi tat onun için anlamlı değildir. Âşık olmak, eğlenmek, delicesine mutlu olmak ister. Son bir umut olarak büyücülüğe başvurur. Ruhu çağıracak, aradığı lezzeti ve bilgiyi bu eserde bulacaktır.

Bu sırada iblis Mephisto ve tanrı, Faust’un durumu hakkında konuşmaya başlar. Mephisto, Faust’un arzusunun hayattan zevk almak, bütün diyarları dolaşmak olduğunu ve onu sapıklığa sürükleyeceğini söyler. Tanrı ise Mephisto ne yaparsa yapsın Faust’un iyi ruhunun buna izin vermeyeceğini, yoldan çıksa bile bir gün doğru yolu bulacağını bilir. Mephisto Tanrı’ya meydan okur ve iddiaya girerler. Tanrı onun Faust üzerinde deney yapmasına izin verir.

Bir gün Faust’un canı sıkkınken yanındaki köpeğin insan gibi davrandığını görür. O anda Mephisto köpeğin içine girer. Faus bunu fark eder ve köpeğe seslenir ve ona, ruh ne olursa olsun, hemen dışarı çıkmasını söyler. Mefisto çıkar. Faust onu görünce irkilir ve ne istediğini sorar. Mephisto, onu bu sıkılmış hayattan kurtaracağını ve ona hayatının aşkını sunacağını söyler. Memleketi dolaşıp en güzel içkileri tadacağını ve mutlu günleri önüne sereceğini söyler. Faust’un aradığı tam olarak budur. Gözleri parlıyor. Mephisto, karşılığında ruhunu kendisine teslim etmesini ister. Faust ise bu teklifi anın tutkusuyla kabul eder. Bundan sonra Faust ve Mephisto’nun maceraları başlar.

Margaretha, yirmi beş yaşında saf bir kızdır. Şeytan Mephisto, aşk içkisini de ona içirerek Faust ve Margaretha’yı birbirine âşık eder. Çok mutlu, rüya gibi bir ilişkileri olur. Bu sırada da görünmeyen diyarlara giderek tatsız yiyecekler tüketirler. Ancak Margaretha saçma sapan planlar peşindedir. Faust’la işbirliği yapar. Onları rahat ettirmek için annesini zehirleyerek öldürür. Daha sonra Faust tarafından çocuğunu boğar. Bu nedenle, Margaretha’nın erkek kardeşi ve Faust arasında anlaşmazlık vardır. Faust kız kardeşini öldürür ve Margaretha hapse atılır. Faust kaçar.

Mephisto ve Faust gittikleri yerde Helena adında güzel bir kadınla tanışırlar. Ama aradığı mutluluğu onda da bulamaz. Son verimli işlerin peşinden gider. Bir bataklığı uygun bir alana çevirmeye çalışır ve başarır. Ve işte o anda aradığı mutluluğu bulur. Bu sırada Mephisto ise ona mutluluk getiren ruhu ele geçirmek ister ve onu bir mezar gibi kazdığı çukura atar. Faus son nefesini verir ama Mephisto hâlâ onun ruhuna sahip olamaz. Son perdede Margaretha ayağa kalkar ve gökyüzüne yükselir.

Faust Kitabı Hakkında Bilgiler

• Johann Faust’un hayatı, kişiliği ve kaderi çerçevesindeki efsaneler, 1587 yılında hikâyelerin oluşumundan bu yana, birçok kez ele alınan, ünlü bir edebi kaynak olmuştur.
• Olay, tarihi Faust’un yaşadığı dönemleri, yani Ortaçağ’dan Yeni Çağa geçiş dönemini kapsamaktadır. Bugünkü Almanya’da, Leipzig ya da Harz bölgesinde geçmektedir.
• Faust adlı şiirsel oyun, ünlü Alman ozanı, oyun yazarı Johann Wolfgang von Goethe’nin (1749-1832) dünya klasikleri arasında önemli bir yer tutan eserdir. Faust, Goethe’nin butün eserlerinin bir birleşimi olarak kabul edilir.
• Faust, Goethe’nin neredeyse tüm yaşamı boyunca yazarak tamamladığı bir yapıttır. Urfaust adıyla on sekiz yaşında başladığı oyunu, 1806de Faust I ve 1832de Faust II adıyla iki büyük bölüm halinde yazarak seksen üç yaşında ölümünden kısa bir süre önce bitirebilmiştir.

Faust Kitabının Açıklaması

Önce halk efsanelerinde, adı meçhule karışmış ozanlar söylediler bu âteşîn hikâyeyi. Sonra edebiyatçılar keşfettiler, eski kroniklerin içinde ilginç öyküler ararlarken. Kimler kalemini sivriltmedi ki şeytanla insanın gizli mukavelesini ademoğluna fısıldamak için. Ama içlerinde en ölümsüz olanı, müjdeyi ve lâneti tüm ruhları sarsarcasına haykıranı, Goethe’nin Faust’uydu.

Faust, modernitenin trajedisini haber veren ilk büyük yapıt oldu. Kimin kazandığı ve kimin kimi kandırdığı belli olmayan bir irade savaşıydı anlatılan.

Hikâyenin özeti şuydu: Şeytan Tanrı’ya meydan okudu, savaşın sonunu bile bile. Çünkü yaratılış öyküsünü bilmeyen melek olamazdı. Lâkin kendi öyküsünü unutan insan devreye girdiğinde bu meydan okuma, büyük bir soru işaretine dönüştü. Belki şeytan için değil, ama kesinlikle insan için…

Şeytan bir soru işareti, ruh bir soru işareti, insan: ardı sıra dizili soru işaretleri… Ve insanın yeryüzündeki devr-i dâimi başladığı anda, ruhun üzerine yapılan pazarlıklar ve olası mukavelelerin de dönemi açıldı. Bu mukaveleden habersiz bir ademoğlu olmadı. O, her zaman, pazarlığın bir tarafıydı. Belki de bu yüzden, kendini okumak isteyen herkes pür dikkat, kulak kesildi bu hikâyeye: “Kimdir Faust? Şeytan’a mı verdi ruhunu? Nasıl bir sözleşmeydi bu?”

Kendimizi başkalarından dinlemek, en sevdiğimiz mesleğimiz değil midir? O halde herkesin vâkıf olduğu bir temayı, yaşamı efsaneleşmiş bir karakterin omuzlarına yükleyerek anlatan Goethe’ye kulak verelim… Tüm yaşamını adadığı ölümsüz eseri Faust’a…

(Tanıtım Bülteninden)

Thomas Middleton ve William Shakespeare tarafından 1741 yılında kaleme alınmış olan Yeter ki Sonu İyi Bitsin kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Yeter ki Sonu İyi Bitsin pdf, Yeter ki Sonu İyi Bitsin konusu, Yeter ki Sonu İyi Bitsin karakterleri, Yeter ki Sonu İyi Bitsin yorumları, Yeter ki Sonu İyi Bitsin açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Yeter ki Sonu İyi Bitsin – Thomas Middleton ve William Shakespeare

Yeter ki Sonu İyi Bitsin Kitabının Karakterleri

Bertram: Rousillon Kontu.

Rousillon Kontesi: Bertram’in annesi.

Lavache: Kontesin soytarısı.

Helena: Kontes tarafından korunmakta olan bir asıl kadın.

Lafeu: Bir yaşlı asilzade.

Parolles: Bertram’ın bir yandaşı.

Bir Floransalı Yaşlı Dul: Soyadı Capilet.

Diana: Yaşlı dulun kızı.

Violenta, Mariana: Dul hanımın komşuları ve arkadaşları.

Diğer karakterler: Fransız Kralı, Floransa Dükası, Rousillon Kontesi’nin vekilharcı, Bir içoğlanı, Askerler, Uşaklar, Beyzadeler, Saraylılar

Yeter ki Sonu İyi Bitsin Kitabının Konusu

400 yıldır dünyanın dört bir yanındaki okuyucuları ve izleyicileri etkisi altına alan efsanevi yazar, İyi bittiği sürece farklı sınıflardan iki gencin aşk hikâyesini anlatıyor. Oyun bir aşk ilişkisi ile bir hiciv arasında gidip gelir.

Yeter ki Sonu İyi Bitsin Kitabının Özeti

Ünlü bir doktorun kızı olan Helena, babasının ölümünden sonra hastalanan bir kontese emanet edilir. Kontes evindeki günlük işlerle ilgilenen fakir bir kızdır. Buna rağmen Kontes ile çok iyi anlaşırlar. Neredeyse anne kız gibiler. Ana karakterimiz Helena da kontesin oğlu Bertram’a karşı hisler besler ama aralarında sınıf farkı olduğunun da farkındadır. Sonra bu sorunu çözmeye çalışır. Bir plan yapar ve büyük bir fırsat yakalar. Ülkenin kralı, o dönemde ölümcül olduğu bilinen Fistül adlı bir hastalığa yakalanır. Helena hemen kontese gider ve durumu anlatır. Genç kızın planı, babasından miras kalan mucizevi bir ilaçla kralı iyileştirmek ve ardından kraldan Bertram’la evlenmesini istemektir. Bu, kontesi çok mutlu eder ve ona desteğini açıkça ifade eder. Sonra krala onunla konuşarak onu iyileştirebileceğini söyler. Kral Helena’yı ilk duyduğunda inanmasa da sonunda kabul eder ve Helena ona tek bir şartı olduğunu söyler. Bu şart, kendi seçtiği soylu bir adamla evlenmektir. Tedavi başarılı olunca kral soylu adamları odasına çağırır ve kızın isteklerini yerine getirmek için her şeyi yapacağını ifade eder. Helena tam da planına uygun olarak Bertram’ı seçer ama planları bir anda alt üst olur. Çünkü Helen’in aksine Bertram’ın ona karşı en ufak bir duygusu yoktur. Krala böyle bir kızla asla evlenmeyeceğini, bir asilzade ile bir hizmetçinin asla bir arada olamayacağını söyler ve ona karşı çıkar. Ama kral onu sözünü tutmaya zorlar ve Bertram Helen ile evlenmek zorunda kalır.

Bu düğünden sonra Bertram istemediği bir evliliğe razı olmaktansa savaşa gitmeyi tercih ettiğini söyleyerek İtalya’ya kaçar ve Helen’e mektup arayıcı aracılığıyla onu asla eş olarak kabul etmeyeceğini, kabul edeceğini söyler. Babası olduğu bir çocuğu taşıdığında ve bunun asla olmayacağını. Helen bu mektuptan sonra hayal kırıklığına uğrayıp vazgeçmiş gibi görünse de bir süre sonra neredeyse pes etmemiş gibi yeni bir plan yapar ve Diane ile konuşmaya başlar, Bertram kızdan hoşlanmaya başlar. Bir süre sonra planını kendisine ve kızın annesine anlatır ve yardım ister. Hepsinin işbirliğiyle Diane, Betram’dan aile yadigârı yüzüğünü ister ve plan işe yaradıkça onu yatağa götürür. Ancak Bertram bu planların hiçbirinden haberdar olmadığı için Helena’nın yatakta yattığını da bilmiyor. Betram ve Helena bir araya geliyor. Sonra kralın huzuruna çıkar ve Helena’ya her şeyi anlatır. Bertram, Bertram’ın mektubundaki şartı yerine getirdiği için etkilenir ve onunla şimdi evleneceğini söyler.

Yeter ki Sonu İyi Bitsin Kitabının Açıklaması

Yeter ki Sonu İyi Bitsin hayali bir dünyada geçen, geleneksel halk masalı özellikleri yanında kimi toplumsal gerçekleri de irdeleyen sıra dışı bir “komedi”. Aşk ve para, erdem ve toplumsal statü gibi çelişen değerler yer yer çarpıcı ve ustalıklı bir dille sorgulanıyor. Çoğu halk masalında görüldüğü gibi bu oyunda da yaşlılar daha olgun ve anlayışlı, gençler ise daha uyumsuz ve isyankâr. Sonuçta ise iyimserlik teması ağır basıyor.

(Tanıtım Bülteninden)

Namık Kemal tarafından 2009 yılında kaleme alınmış olan Akif Bey kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Akif Bey pdf, Akif Bey konusu, Akif Bey karakterleri, Akif Bey yorumları, Akif Bey açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Akif Bey – Namık Kemal

Akif Bey Kitabının Karakterleri

Akif Bey: Deniz subayı olan Akif Bey, Çürüksu’da Dilrüba adında bir kadınla evlenmiştir.

Dilruba: Akif Bey’in eşidir. Aslında kötü şöhreti Çürüksu’ya yayılmış, ahlaksız bir kadındır.

Esad: Esad ve Akif Bey kavgasının sonucunda ölen karakterdir.

Süleyman Kaptan: Akif Bey’in babasıdır.

Akif Bey Kitabının Konusu

Akif Bey, ahlak yönünden zayıf olan Dilruba ile evlenir ve Sinop’ta savaşa gider. Dilruba, Akif Bey’in savaşta öldüğünü ve başka bir adamla evlendiğini çeşitli yalanlarla kanıtlıyor. Bunu duyan Akif Bey şok olur ve Dilruba’dan boşanır. Savaştan sonra geri döner ve Dilruba’nın evlendiği kişiyle çatışır ve ikisi de ölür. Akif Bey’in babası Dilruba’yı öldürür.

Akif Bey Kitabının Özeti

Akif Bey genç bir deniz subayıdır. Dilruba adında bir kadınla evlidir. Dilruba ise adı Çürüksu’da yaygın olan ahlaksız bir kadındır. Akif Bey’in arkadaşları durumu anlatsa da Akif Bey bu duruma pek dikkat etmez. Bu sırada Kırım Seferi başlamış ve Akif Bey savaşa katılmıştır. Savaştayken bir süre sonra Akif Bey’in ölüm haberi geldi. Aslında böyle bir ölüm yoktur ama bu ölüm haberinden yararlanan Dilruba iki yalancı şahit tutar ve kocasının öldüğünü ispatlar. Kâtip Esad ile evlenmek için hazırlıklara başlarlar.

Oğlunun ölümünü duyan Kaptan Süleyman, gelinini İstanbul’a götürmek için Çürüksu’ya gelir. Dilruba, Süleyman Kaptan’a ret verir. Esad ile evlilik hazırlıklarına devam ediyorlar. Öldüğü sanılan Akif Bey, düğün gecesi ortaya çıkar; Bu birlikteliğin anlamını kendi evinde anlayamaz. Babası her şeyi anlatır. Akif Bey Dilruba’dan boşanır ve meyhanelere gider. Karısını hala unutamayan Akif Bey; Bu sırada Esad ile Dilruba’nın evleneceği haberini alır. Dilruba’nın cariyesi Kamer’e parayı öder ve gelinin odasına saklanır. Esad ve Dilruba odaya girince iki adam birbirini vurur ve ikisi de ölür. Dilruba kaçmaya çalışırken bir anda kapının önünde Akif Bey’in babasıyla karşılaşır. Kaptan Süleyman, oğlunu ölüme sürükleyen kötü kadın Dilruba’yı bıçaklar.

Akif Bey Kitabı Hakkında Bilgiler

• Vatan yahut Silistre kara savaşları için, Akif Bey ise denizciler için destan özelliği taşır.
• Eser, aile dram niteliği taşımaktadır.
• Yazar Namık Kemal’in Magosa’ya giderken yazmaya karar verdiği ve orada iken tamamladığı piyestir.
• Beş perdeden oluşan dram türünde yazılmış oyunudur.

Samuel Beckett tarafından 2005 yılında kaleme alınmış olan Godot’yu Beklerken kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Godot’yu Beklerken pdf, Godot’yu Beklerken konusu, Godot’yu Beklerken karakterleri, Godot’yu Beklerken yorumları, Godot’yu Beklerken açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Godot’yu Beklerken – Samuel Beckett

Godot’yu Beklerken Kitabının Karakterleri

Vladimir ve Estragon Karakterlerinin Analizi

Beckett yazmaya başladığında Vladimir ve Estragon için herhangi bir görsel öğeye sahip değildi. Roger Blin: “Beckett, seslerini duymama rağmen karakterleri bana açıklayamadı. Bana şöyle dedi: ‘Emin olduğum tek şey, melon şapka giydikleridir.’ “Beckett’in zamanında ve yerinde, melon şapka, babasının da dâhil olduğu topluluk tarafından giyilirdi. Vladimir ile konuşmak onun bir şair olması gerektiğini düşünmesini sağlar ve Estragon Vladimir’in bir şair olduğunu söyler. Ayrıca Laurel ve Hardy’yi anımsatan özellikler de var.

Oyunun çoğunda Vladimir ayakta dururken Estragon oturur ve hatta uyur. “Estragon uyuşuk, Vladimir huysuz.” Vladimir gökyüzüne bakar ve felsefi ve dini konular hakkında derin düşünür. Öte yandan Estragon, “taşa aittir – uyuşuk”, aklını ne yiyeceği veya hareketlerini ve acısını nasıl hafifleteceği ile meşgul eder. Estragon doğrudan ve kolaydır. Alzheimer hastalığından muzdariptir. Al Alvarez şöyle yazdı: “Ama belki de Estragon’un unutkanlığı ilişkilerindeki yapışkan bağdır. Estragon sürekli unutur, Vladimir ise onlara hatırlatır. Birbirleriyle vakit geçirirler.” Ne kadar süredir birlikte oldukları bilinmiyor.

Godot’yu Beklerken Kitabının Konusu

Godot adında bilinmeyen bir kişiyi ya da “şeyi” bekleyen, eylemsizliğine yenik düşen insanları konu edinmiş bir oyundur.

Godot’yu Beklerken Kitabının Özeti

Estragon’un Godot adında bir varlığı beklediği iki günlük dönemde gerçekleşir. Eserde zaman ve mekân belirsiz olsa da İkinci Dünya Savaşı’nın etkileri sırasında yaşanan tarihsel sürecin izleri görülmektedir. Yazar, o günlerde olduğu gibi, umudun tükenmesini, geleceği bile bilmeden büyük bir belirsizlik içinde beklemeyi, büyük bir hareketsizlik içinde hayatta kalabilmeyi kahramanlar aracılığıyla aktarır.

Vladimir (Didi), Estragon (Gogo) adlı kahramanlar, akşamları konusu pek net olmayan bir köy yolunda sohbet ederler. Şakalaşıyorlar, son havucu yiyorlar ve turpları değerlendirmeye çalışıyorlar. Kahramanlar konuşmaya devam ederken, usta Pozzo ve köle Lucky bir ipe bağlı olarak gelirler. Lucky çok ağır bir yük taşıyor ve fiziksel olarak pek sağlıklı görünmez. Sahibinin kendisine yönelik kötü söz ve davranışlarından bahsetmiyorum bile. Lucky’nin adı ve içinde bulunduğu durum düşünüldüğünde yazarın burada bir ironi yaptığını anlamak zor değil. Adı ne olursa olsun, acı çeken kişiyi fark etmemek imkânsızdır. Bana göre Pozzo’nun karakteri o zamanların kötü komutanları; Lucky ise onun emirlerine itaat eden ve umurunda bile olmayan insanları temsil eder. Şu anda tüm kaynaklara ve ekonomik olanaklara sahip olan kişi ve kişiler Pozzo olarak değerlendirilebilir. Şanslıyız, adımız bahtiyar olabilir, bize sunulan sınırsız imkânlardan söz edilebilir, kapasitemiz hakkında yorumlar yapılır. Kendimizi adlandırıyor muyuz yoksa başkalarının boyunduruğu altında yaşamayı mı tercih ediyoruz?

Lucky, şapkası olmadan düşünemeyen garip bir köledir. Usta Pozzo ve kahramanlarımız köle Lucky’yi dans etmeye zorlar. Bazı rakamlarda köle performansını yeterli bulamıyorlar. Estragon beceriksizce Lucky’yi taklit eder. Karanlıkta bir çocuk sahneye girer. Çocuk, Lord Godot’nun bu gece gelemeyeceğini ama yarın akşam mutlaka geleceğini söylüyor. Kim olduğunu ve Godot ile ne ilgisi olduğunu anlamak için çocuğa bazı sorular sorarlar. Çocuk, kardeşiyle Godot’nun çiftliğinde çalışıyor. Haberi getiren kişinin çocuk olmasının da mutlak bir anlamı vardır. Yapılabilecek en mantıklı şey, çocukların masumiyeti karşısında kendimizi teselli etmek için söylediğimiz beyaz, masum yalanları vurgulamaktır.

Vladimir (Didi) ve Estragon (Gogo) geceyi geçirecek bir yer ararlar. Ellerinde kalan son yiyecek bir turptur. Doymasalar bile tek besinleri olan turp yemekten başka çareleri yoktur. Sonra Pozzo’nun yardım çığlıklarını duyarlar. Pozzo kör oldu. Asistanı Lucky sağır. Bir yüzük ve biraz para karşılığında Pozzo’ya yardım etmeyi kabul ederler. Olaylar burada birbirlerini gördüklerini hatırlayamadıkları için garipleşiyor. Bu hatıranın da bir anlamı var. Zaman bir döngü yaratır. Yaşananlar yeniden yaşanır, gelecek aynı, geçmiş de aynı. Beklenen gelmedi çünkü varoluşa dair söylenecek bir şey yok. Sonra akşama doğru dünkü çocuk çıkıyor. Çocuk da bu çifti dün gördüğünü hatırlamıyor. Yine haber getiriyor. Godot’da bugün gelemeyecek. İkili yavaş yavaş umudunu kaybetmeye başlar.

Godot’yu Beklerken Kitabı Hakkında Bilgiler

• Samuel Beckett’ın 1949 yılında Fransızca olarak yazılan ve ilk kez 1953’te Paris’te sahnelenen ünlü eseridir.
• Zamanla ülke çapında ün kazanıp 1954 yılında Beckett tarafından bazı değişikliklerle İngilizceye çevrilmiş ve başka ülkelerde de sahnelenmeye başlanmıştır.
• Avangard olarak nitelenmesine karşın hızla klasikleşmiştir.

Godot’yu Beklerken Kitabının Açıklaması

Godot’yu Beklerken

Absürt tiyatronun ilk örneklerinden biri olarak gösterilen “Godot’yu Beklerken” tiyatro metinlerini, bir roman gibi okumayı sevenler için mükemmel bir anlatı sunuyor. Okurken metinlerin arasında kendinizi kaybedeceğiniz ve çoğunlukla da kendi içinizde sorgulamalara gireceğiniz kitap, insanlığın hayatında beklediği kurtuluş yolunu nasıl ve neye dayandırdığı konusunda da ipuçları veriyor. Anlamsız gibi görünen konuşmaların altında yatan anlamları arayacağınız kitap, zekice işlenmiş diyaloglar aracılığı ile de süsleniyor.

Hayatta Herkesin Kendisine Seçtiği Bir Kurtarıcısı Vardır

Hikaye, oyunun kahramanları Vladimir ve Estragon’un etrafında şekillenir. Varoluş sancıları çeken bu iki kahraman, yolları her kesiştiğinde birbirleri ile iletişim kurmaya çalışırlar ve bu bir ritüele binerek her gün yinelenir. Bu iki karakter bir ağacın dibinde Godot isimli bir kimsenin ya da şeyin, gelip kendilerini kurtarmasını bekler. Fakat Godot hiç gelmeyecektir. Hatta belki de öyle bir kimse ya da şey hiç var olmamıştır ve olmayacaktır. Hikaye aslında bu haliyle pek çok şeyi anlatmaktadır. İnsanların kurtuluş için bekledikleri ve hayal ettikleri nesne veya kişilere inanmaları ve bel bağlamaları usta bir dille okuyucuya aktarılmaya çalışılır.

“Godot’yu Beklerken” sonu gelmeyen ve anlamsız bir bekleyişin anlatıldığı bir hikâyedir. Oyunun bu haliyle en dikkat çekici yanı, okuyucunun düşüncelerini harekete geçirecek imgelere sahip olan anlatısıdır. İki karakterin arasında geçen anlamsız ve saçma diyaloglar da okuyucuyu derin anlamlar çıkarmaya iten bir yapı ile aslında hayatın ne olduğunu anlatmaya çalışacaktır.

Bunu Biliyor muydunuz?

“Godot’yu Beklerken” tiyatro oyunu aslında ilk olarak 1948 yılında Fransızca kaleme alınmıştır ve 1953 yılında sahnede gösterime konulmuştur. Ülke çapında ün kazanan oyun, 1954 yılında Samuel Beckett tarafından İngilizceye çevrilmiş ve sahnelenmeye başlanmıştır.

Namık Kemal tarafından 1872 yılında kaleme alınmış olan Vatan Yahut Silistre kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Vatan Yahut Silistre pdf, Vatan Yahut Silistre konusu, Vatan Yahut Silistre karakterleri, Vatan Yahut Silistre yorumları, Vatan Yahut Silistre açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Vatan Yahut Silistre – Namık Kemal

Vatan Yahut Silistre Kitabının Karakterleri

İslam Bey: Eserin başkahramanıdır. Vatansever ve cesur biridir. Sevdiği kızı bırakır ve gönüllü olarak Silistre’ye savaşa gider.

Zekiye: İslam Bey’i sevdiği kadındır. Onun aşkı nedeniyle erkek kılığına girerek gönüllülere katılır ve asker olur.

Vatan Yahut Silistre Kitabının Konusu

Olaylar, 1853 yılında Osmanlı Devleti ile Rusya arasında çıkan Kırım Savaşı’nda gönüllü olarak orduya katılan İslam Bey ile kendisinden sonra Silistre’ye giden Zekiye adlı genç bir kızın aşkı etrafında gelişir. Silistre Kalesi, 15 Mayıs 1854’te Rus ordusu tarafından kuşatılır. İmparatorluğun her yerinden gönüllüler kaleyi savunur. Zekiye, erkek kıyafetleri giyer ve Adem adıyla gönüllülerin arasına karışır. İslam Bey yaralandığında onunla ilgilenir. İslam Bey yaralı olmasına rağmen düşmanın cephaneliğini ateşlemek için Zekiye ile birlikte gider. Haftalarca süren yoğun saldırıların ardından Müslüman askerlerin kahramanca direnişi sayesinde kuşatma kaldırılır. Döndüklerinde kuşatmanın kalktığını gören Zekiye ve İslam Bey bu mutlu düğünle evlenir.

Vatan Yahut Silistre Kitabının Özeti

Birinci Perde

Zekiye odasında yatmış, kendine İslam Bey’e olan aşkını anlatıyor. Bu sırada İslam Bey vedalaşmak için Zekiye’nin penceresinden dolaşmaktadır. Sesi duyunca kendini belli eder. Zekiye utanır.

İslam Bey, Silistre’ye yardıma giden gönüllülerden biri olmaya kararlıdır. Bunu Zekiye’ye söyleyince büyük bir aşk yaşayan Zekiye doğal olarak çok üzüldü. Bu nedenle Sayın İslam’ı bu karardan caydırmaya çalışır. İslam Bey, ataları arasında kırk iki şehit olduğunu ve bu kadar şehit olan bir aile ferdinin kaçmasının uygun olmayacağını belirtir.

Zekiye ise kardeşini şehit vermiş, yıllar önce cepheye giden babasından ise yıllardır bir haber alamamıştır… Şimdi de hayatta tek sevdiği İnsandan ayrılmak, ona kat be kat zor gelmektedir. Yine de, onu sevgi ile uğurlar. İslam Bey, “Yaşasın vatan !” diyerek Zekiye’nin yanından ayrılır.

İslam Bey, Zekiye’nin yanından çıktıktan sonra, dışarıda kendisini bekleyen gönüllülerin yanına gelir ve “Beni seven peşimden gelsin” diyerek yola düşer.

Biraz sonra Zekiye de erkek kılığına girer ve İslam Bey’in gittiği yoldan takip eder.

İkinci Perde

Gönüllüler Silistre Kalesi’nde. Zekiye’de bunlardan biridir. Miralay Sıtkı Bey, ölüm ve yaşam günlerinin sayılı olduğunu ve herkesin gidebileceğini söyleyince, gönüllülerden biri, “Gideceksek buraya neden geldik? ” Zekiye’yi çocukken göndermek isteseler de benim ısrarımdan vazgeçerler… Çatışma tüm şiddetiyle başlar. Zekiye onu tanıdığı için hemen yanına koşar ve İslam Bey Zekiye’nin kollarında bayılır.

Zekiye, tedavisi için yanında revire gider, Miralay Rüstem Bey ile Sıdkı Bey ise gelmişten geçmişten derin bir sohbete dalarlar.

Üçüncü Perde

İslam Bey, hasta yatağında devamlı sayıklamakta, Zekiye ümit ve endişe ile başında beklemektedir. Günler sonra gözlerini açtığında Zekiye’yi görünce, şaşırır. Zekiye kendisini saklamaya Çalışsa da fazla direnemez ve iki sevgili konuşmaya başlarlar.

Düşman adım adım hedefine yaklaşıyor. Kaleyi ele geçirmesi an meselesidir. Tek çözüm kaleyi terk etmek ve düşmanın cephaneliğini ateşlemek gibi görünür. Bu iş için İslam Bey yaralı hali ile öne çıkar. İkinci öne çıkan kişi Zekiye’dir. Yanlarına Abdullah Çavuş’u da eklerler. Sıdkı Bey, Zekiye’ye çok dikkatli bakar ve “Oğlum mezarda yatar” der. Zekiye’yi oğluna benzettir.

Dördüncü Perde

Günler geçti ve düşman toparlanmaya başlar. Sıdkı Bey, çocukları düşmana gönderdiği için bin defa pişmanlık duyarak ortalıkta dolaşmaktadır. Sonunda Abdullah Çavuş ortaya çıkar ve olanları anlatır. Anlattıklarından İslam Bey’in büyük bir kahramanlık ve fedakârlık örneği göstererek düşmana büyük kayıplar verdirdiği anlaşılmaktadır. Bu konuşma devam ederken, İslam Bey kel kafasında kırık bir kılıçla ortaya çıkar, ardından tabii ki Zekiye gelir.

Sıdkı Bey, İslam Bey’i “oğlum” diye coşkuyla kucaklar ve alnından öper. İslam Bey de onun elindedir. Sonra Sıdkı Bey çocuğun nerede olduğunu sorar. İslam Bey, Sıdkı Bey’e olanları anlatır. Sıdkı Bey kızı yanında getirmesini söyler. Sıdkı Bey, Zekiye’ye sorduğu sorulara aldığı cevaplardan kendi kızı olduğunu söyler; Zekiye, yüzündeki pozun anneannesi ve ağabeyi ile aynı olduğunu görür ve Sıdkı Bey’in babası olduğunu anlar. Baba ve kızı sarılmak. Mutluluklarına söylenecek söz yoktur.

Bu esnada, Abdullah Çavuş eratın önüne düşmüş, onları “Arş Yiğitler Vatan İmdadına” marşını söyleterek yürütmektedir. Sıdkı Bey’in önüne gelince dururlar. Sıdkı Bey erat önünde şu tarihi konuşmayı yapar:

“Arslanlanım Doksan gündür çekmediğiniz belâ, görmediğiniz cefa kalmadı. Osmanlıların namusunu göklere çıkardınız. Vatan sizden hoşnuttur… Vatanımızın faydasını koruduk, yine de koruruz. Her zaman koruruz. Biz her zaman bu yolda ölmeye hazırız. Yaşasın vatan! Yaşasın Osmanlılar!”

Askerler de hep bir ağızdan: “Yaşasın vatan! Yaşasın Osmanlılar!” diye haykırır ve perde kapanır.

Vatan Yahut Silistre Kitabının Açıklaması

Tanzimat döneminin en önemli isimlerinden birisi olan Namık Kemal, hemen hemen tüm eserlerinde “vatan”, “hürriyet”, “millet” kavramlarını esas almıştır. Batılı anlamda ilk tiyatro eserimiz olan Vatan Yahut Silistre, Namık Kemal’in de yazdığı ilk oyundur. Eser, Namık Kemal’in sağlığında Gedikpaşa Tiyatrosu’nda sahnelenmiş hatta gösterimin ardından çıkan bazı olaylar ve İbret gazetesinde yayımlanan bazı makaleler, Namık Kemal ve arkadaşlarının sürgüne gönderilmesine neden olmuştur.

Bir tiyatro eseri olarak ayrıca ilgi görmüş, kısa zamanda başka dillere çevrilmiş ve pek çok tiyatro oyununun yazılmasına öncülük etmiştir. Rusların Silistre Kalesi’ni kuşatmasına karşı koymak üzere gönüllü olarak Silistre’ye gelen İslam Bey ve erkek kılığına girerek onun ardından giden Zekiye’nin hikâyesinin işlendiği Vatan Yahut Silistre’de asıl vurgulanmak istenen, “vatan uğruna yapılmayacak şey olmadığıdır.

(Tanıtım Bülteninden)

Sabahattin Ali tarafından 2019 yılında kaleme alınmış olan Esirler kitabı hakkındaki tüm bilgiler sitemizde.
Esirler pdf, Esirler konusu, Esirler karakterleri, Esirler yorumları, Esirler açıklaması ve ayrıntılı bilgileri aşağıdaki yazımızda!

Esirler – Sabahattin Ali

Esirler Kitabının Karakterleri

Kürşad: Türk esirleri arasında olan ve saraya yerleştirilen bir Türk’tür. Türk halkının bağımsızlığına kendini adamıştır ve bu amaçla bir grup kurmayı, önce isyan çıkarmayı sonra da bağımsızlığını kazanmayı planlamaktadır. Çin imparatoru Hyungyu sever.

Hyungyu: Çin İmparatorun kızı. Kürşad’ı sever ve onunla kaçar.

Ven Ching: Çinli bir vezir. Hyungyu âşıktır.

Esirler Kitabının Konusu

Oyun, eski Türk-Çin çatışmasının kahramanlık öyküsünü ve Çin sarayından bir adam kaçırmak isteyen ve imparatorun kızına âşık olan bir Türk’ün kahramanlık öyküsünü anlatır.

Esirler Kitabının Özeti

Sabahattin Ali’ye ait üç perdelik yundaki olaylar MS 7. yüzyılda Çin’in Si-Gan-Fu şehrinde geçiyor. Çinlilerle yapılan savaşta yenilen Türkler esir düşerek ülkelerini terk ederler. Türklerin bir kısmı Çin’e getirilerek çeşitli mahallelere yerleştirilirken, Türk hanedanından olanlar Çin sarayına yerleştirilir. Saraya yerleşenlerden Kürşad, imparatorun yanında belli bir konuma gelir. Çin İmparatoru iyi kalpli bir insandır, Türk halkını ve hanedanın varisi Yulu Han’ı çok sever ve kızı için almayı düşünür. Kürşad ise imparatorun kızına âşıktır ama bazı tarihi sebeplerden dolayı onu hatırlamak bile istemez. Kürşad, Türk halkının bağımsızlığına kendini adamıştır ve bu amaçla bir grup kurmayı, önce isyan çıkarmayı sonra da bağımsızlığını kazanmayı planlamaktadır.

Kürşad, Yulu Han’ı ve imparatorun kızı Hyungyu’yu kaçırarak Türklerin bağımsızlığını hedefler. Kürşad dışında imparatorun kızına âşık olan Çinli vezir Ven Ching de vardır. Bir rekabet çıkınca Hyungyu, Kürşad’ı sevdiğini söyler.

Türklerin bağımsızlığı ile sevdiği arasında kalan Kürşad, sonunda Türklerin bağımsızlığını seçer. Ven-Çing, Kürşad’ın diğer planlarını öğrenir ve bunlara karşı önlem alır. Zamanla işler değişir ve kanlı çatışmalar başlar. Bu çatışmalarda zor durumda olan Kürşad’ı siyah giysili bir genç korumaktadır. Ven Ching ise gence saldırmadan Kürşad’ı öldürmek ister. Kürşad’a yardım eden gencin Hyungyu olduğu, taktığı duvağın düşmesiyle ortaya çıkar. Kürşad ile Ven Ching arasındaki tartışmaya müdahale eden Hyungyu ölür. Ven Ching kaçmaya başlayınca Kürşad tarafından yakalanıp öldürülür. Kürşad, Hyungyu’nun cansız bedeninin etrafına toplanan halkın huzurunda onu gerçekten sevdiğini ve ölümüne kendisinin sebep olduğunu söyler. Kürşad, kanlı çatışmalardan sonra başarılı olamasa da tüm bunları duyan imparator, nazırların Türkleri konuşmak için toplanmasını emreder.

Esirler Kitabının Açıklaması

KÜRŞAD:

Dostum, gözlerinde büyük endişelerin izini görmesem bu sözleri bir hakaret gibi kabul eder, onları sana kılıcımın ucuna takıp geri verirdim. Ağabeyim Kiyeli mağlup olduğu ve Türkler esir edilip Çin’e getirildiği zaman ben daha on dört yaşındaydım. Yani tam yirmi beş seneden beri Çin sarayındayım. Burada ağabeyimin ve bütün hanedanımız efradının birer birer ve hicaplarından öldüklerini gördüm. Zannediyor musun ki, Çin sarayının ihtişamı bana bütün bunları unutturdu?.. Geldiğim günden beri bu süslü odalara, bu en ince ipeklerden yapılan yataklara ısınamadım. Geldiğim günden beri memleketimin çorak ovalarını, geceleyin kapısından kum çöllerini ve ay ışığını seyrettiğim kıl çadırları arıyorum.

(Tanıtım Bülteninden)